Δημιούργησα αυτό το blog προκειμένου να παρουσιάζω απόψεις και άρθρα , βασικά για τα εκπαιδευτικά θέματα αλλά και όσα άλλα μας απασχολούν. Μια γνώμη, ένα σχόλιο για αυτά που συμβαίνουν. Επίσης θα βρείτε κείμενα άλλων τα οποία με εκφράζουν. Στο blog αυτό θα μπορείτε να βρείτε επίσης πολιτιστικές αναφορές πάνω σε θέματα που μας συγκινούν. Πολιτισμός και εκπαίδευση πάνε μαζί. Περιμένω τα σχόλια σας. Ν.Κ.

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ



Κομισιόν: Πάνω από 20.000 άστεγοι | Left.gr

Κομισιόν: Πάνω από 20.000 άστεγοι | Left.gr

ΘΕΜΑ: Ανάληψη υπηρεσίας εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Μετά από αίτημα της Ο.Λ.Μ.Ε. και δεδομένων των οικονομικών δυσκολιών, παρακαλούμε να διευκολυνθούν οι εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που είτε είναι αποσπασμένοι σε άλλο ΠΥΣΔΕ είτε βρίσκονται σε άδεια ανατροφής παιδιού, όσον αφορά στην ανάληψη υπηρεσίας στην οργανική τους θέση με τη λήξη του διδακτικού έτους 2011-2012.
Διευκρινίζουμε ότι οι εκπαιδευτικοί που ήταν αποσπασμένοι για το διδακτικό έτος 2011-2012 σε άλλο ΠΥΣΔΕ από εκείνο της οργανικής τους θέσης, δεν απαλλάσσονται από την υποχρέωση της θερινής υπηρεσίας σε σχολική μονάδα και από τυχόν άλλη υποχρέωση τους στο ΠΥΣΔΕ οργανικής.
Επίσης, οι εκπαιδευτικοί Δ.Ε. που μετατέθηκαν το έτος 2012 δεν απαλλάσσονται από την υποχρέωση να αναλάβουν υπηρεσία στη νέα τους οργανική θέση.




   Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
                                                                             

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ


ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ


Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

ΕΛΛΑΔΑ




Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΜΙΑΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ...

Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΜΙΑΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ...

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012


Τι λάθος κάνω - Γιάννης Χαρούλης

ΑΦΕΛΗΣ;

Ψήφισα ήδη και περιμένω... 
Σίγουρα δεν ελπίζω πολλά, είμαι πολύ μεγάλη γι αυτό.
Το να μου επιτρέπεται πλέον να ελπίζω, είναι τα πάντα, για την ώρα.

Ελπίζω στην ενηλικίωση αυτών που ψήφισα.
Ελπίζω στην τιμωρία (όχι μόνο στην κάλπη) αυτών που μας κορόιδεψαν.
Ελπίζω στα δειλά χαμόγελα που διψώ να δω γύρω μου.
Ελπίζω στο να δω θετικά πρόσημα σε όλους τους δείκτες.

Θετικό πρόσημο στην αξιοπρέπεια και στην αξιοκρατία.
Θετικό πρόσημο στον Πολιτισμό και στην Παιδεία.
Υπερθετικό στην αποτελεσματική αξιοσύνη.

Θα αποδειχτώ αφελής;

Καλύτερα αφελής παρά παγωμένη, ξινισμένη ή αραχνιασμένη
ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΥΡΑ

ΟΥΓΚΟ ΤΣΑΒΕΣ

Δήλωση του Ούγκο Τσάβες -Προέδρου της Βενεζουέλας 

Με ρωτάτε γιατί στείλαμε φυλακή όσα στελέχη μας κλέψανε; Γιατί κλέψανε! Και δεν τους τιμωρήσαμε εμείς αλλά οι θεσμοί. Μου λένε «γιατί άφησες να μπει φυλακή ο υπουργός άμυνας και δεν τον κάλυψες επειδή ήταν προσωπικός σου φίλος;». Μα... γιατί έκλεψε!
Πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας, την πίστη του λαού στη κυβέρνηση. Πρόδωσαν τον Λαό, τη Δημοκρατία, το Στρατό, την Πατρίδα, το Έθνος; Τιμωρούνται από τη Δικαιοσύνη! Αν τους αφήσεις θα διαφθείρουν κι άλλους. Γι' αυτό φυλακίστηκαν. Τιμωρώντας τη διαφθορά κρατάμε γεμάτα τα ταμεία και τη Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη μαφία των τραπεζών μακριά απ' τα πόδια μας. Δεν καταντάμε Ελλάδα!

The Man Who Planted Trees


Κόκκινη κλωστή 24-6-12

του Νίκου Μπελαβίλα
 «Καλομαθημένοι Οννεδίτες, και καλοταϊσμένα golden boys πως θα τα βγάλουν πέρα με εξαρχειώτες street fighters; (του ΣΥΡΙΖΑ)” ρωτούσε o “Προφήτης” την εποχή των Δεκεμβριανών του 2008 – για να θυμηθούνε κάποιοι πώς, μεταξύ άλλων, φτάσαμε μέχρι εδώ».
Προπύλαια, εκλογικό κέντρο του ΣΥΡΙΖΑ, βράδυ της 17.6.2012. Φωτογραφία του Άγγελου
Καλοδούκα, από το μπλογκ www.aformi.gr
Αυτά έγραφε στις 28  τουΜάη ο FactorX, κεντρικός σχολιαστής ενός από τα μπλογκ της πρώτης γραμμής παραγωγής πολιτικής της Δεξιάς.Το άρθρο ισχυρίζεται πως όλα ξεκίνησαν τον Δεκέμβρη.  Ο αρθρογράφος διαπράττει το αιώνιο λάθος της εξουσίας: αγνοεί την κοινωνία, αναζητώντας συνωμοσίες σκοτεινών ομάδων. Όντως, μια κόκκινη κλωστή συνδέει παρελθόντα και παρόντα. Ναι, από τον Δεκέμβρη κάτι συνέβη και φτάσαμε ως εδώ, αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζει ο FactorX. Και, για να πιάσουμε το νήμα,  χρειάζεται να πάμε ακόμη πιο πίσω· στο άρθρο 16, στο Κοινωνικό Φόρουμ στην Αθήνα, στη Γένοβα του 2001. Τότε που μια πανευρωπαϊκή διαδήλωση διεκδικεί όχι να διαμαρτυρηθεί, αλλά να διαλύσει (!) τη σύνοδο των G8 — και εν μέρει τα καταφέρνει. Οι Οκτώ συνεδρίασαν άρον-άρον σε συνθήκες πολέμου και η εικόνα που εκπέμφθηκε σε όλο τον πλανήτη δεν ήταν η «οικογενειακή φωτογραφία» των ηγετών, αλλά τα οδοφράγματα και ο νεκρός Κάρλος Τζουλιάνι. Κάπου εκεί, συντελείται μια ανατροπή παγκόσμιας σημασίας στα ριζοσπαστικά κινήματα, όταν το νέο Κοινωνικό Φόρουμ, με μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, μίλησε για τον «άλλο κόσμο» που είναι εφικτός. Εκεί, βρίσκουμε κάτι σαν εκκίνηση.
Πάμε στο επόμενο ορόσημο.  Άρθρο 16. Πανεπιστημιακές και φοιτητικές συλλογικότητες αποφασίζουν να τα βάλουν με όλο το πολιτικό σύστημα και τη νομοτελειακή, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή τάση, ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης.  Αρχές του 2007, εκατοντάδες κινήσεις φοιτητών και εκπαιδευτικών –χωρίς κομματικό σχεδιασμό– απλώνουν το κίνημα σε όλη την Ελλάδα. Ο τότε ΣΥΡΙΖΑ παρακολουθεί με δέος την αποκοτιά που εντός ολίγων εβδομάδων αλλάζει την πολιτική ισορροπία της χώρας. Βοηθάει, συμμετέχει ενεργά, αλλά όχι όλος. Ένα κομμάτι του βρίσκεται ανάμεσα στους «πρόθυμους», δίπλα στην υπουργό Παιδείας, πλαγιοκοπώντας την κινητοποίηση. Τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν τη συντριπτική πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, αλλά χάνουν. Η αναθεώρηση του Συντάγματος επί το χείρον ματαιώνεται. Το πανεπιστημιακό κίνημα δεν μπορεί να μετασχηματίσει τη νίκη σε δημιουργία, βυθίζεται στις έριδές του, όμως το ρήγμα έχει συντελεστεί. Η νίκη δεν είναι πλέον ουτοπία.Ακολουθεί ο Δεκέμβρης του 2008. Η νεανική έκρηξη φέρνει τα πάνω-κάτω. Οι αφελείς βλέπουν τον  ΣΥΡΙΖΑ κρυμμένο από πίσω. Δεν είναι έτσι. Ο μισός ΣΥΡΙΖΑ είναι στους δρόμους, μάχεται. Η ηγεσία στηρίζει. Ο άλλος μισός δεν ξέρει τι να κάνει. Λίγα κορυφαία στελέχη του πάλι, απευθύνονται στα εθνικά ακροατήρια από τα τηλεπαράθυρα, καταδικάζοντας όσους και όσες αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τους μαθητές των δρόμων. Τότε, όντως, άρχισε να στριφογυρίζει  το ερώτημα: Με ποιους, προς τα πού, έως πού; Ωριμάζει η ιδέα μιας μεγάλης ανατροπής σε πολύ περισσότερους από όσους φανταζόμασταν. Με τους «από κάτω» προς το μέλλον!
Η συνέχεια είναι επώδυνη.  Υπό  άλλες συνθήκες,  η εσωτερική κρίση της Αριστεράς θα είχε στείλει τους πάντες στα σπίτια τους. Όμως, η Ιστορία δεν μας αφήνει ήσυχους. Η κυβέρνηση Καραμανλή αποδομήθηκε στους δρόμους του Δεκέμβρη. Πέφτει παταγωδώς την άλλη χρονιά, πνιγμένη στα σκάνδαλά της.
Φτάνουμε στο τρίτο ορόσημο. Ο αγώνας κόντρα στο Μνημόνιο ξεκινά με τις τελετουργικές διαδηλώσεις. Ποτάμια ανθρώπων που φεύγουν κάθε φορά με σκυμμένο το κεφάλι από τις  τεράστιες αλλά αδύναμες κινητοποιήσεις, από τις δυναμικές αλλά αδιέξοδες συγκρούσεις. Καταλάβαιναν όλες και όλοι πως όσος ηρωισμός, όση αυτοθυσία δεν αρκούσαν για να αλλάξουν τα πράγματα.  Παράλληλα, ξεκινά η Αραβική Άνοιξη. Ακολουθεί η Ισπανία. Δέκα μέρες μετά την Πουέρτα ντελ Σολ, το Σύνταγμα βουλιάζει από τον κόσμο. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκεί. Η Ιστορία εκπλήσσει. Οι πλατείες της Ευρώπης φτάνουν στη Γουώλ Στρητ. Οι πλατείες, τα «Δεν Πληρώνω», η ανατροπή του νόμου Διαμαντοπούλου, η Κερατέα, το Ελληνικό, οι ΑΠΕ, η Χαλκιδική — με όλες τις  αποχρώσεις τους και πρωτοφανείς συνθέσεις. Τινάζονται τα μνημονιακά προγράμματα στο αέρα, το ένα μετά το άλλο, χωρίς κομματικό σχεδιασμό αλλά με πλήρη στήριξη από τη ριζοσπαστική και αντικαπιταλιστική Αριστερά, με κύριο συντελεστή την αυτοοργάνωση, ενώ πολιτικές κινήσεις και κόμματα του χώρου σφάζονταν δίπλα για το φύλο των αγγέλων. Εν τω μεταξύ, ο ΣΥΡΙΖΑ μετρούσε ήδη δύο διασπάσεις.
Φτάνουμε στην τελευταία φάση. Ο Παπανδρέου επιχείρησε να τελειώσει την πλατεία Συντάγματος βίαια στις 15 Ιούνη του ’11. Συνέβη και το αντίθετο: τελείωσε ο Παπανδρέου. Οι πλατείες απλώθηκαν σε όλη τη χώρα. Στις 28 Οκτώβρη, ενώ όλα έδειχναν υπό έλεγχο, ο κόσμος ανεβαίνει στις εξέδρες των παρελάσεων. Η κυβέρνηση καταρρέει. Η νέα κυβέρνηση Παπαδήμου αντέχει μόλις τρεις μήνες. Στις 12 Φλεβάρη του ’12 ένα μεγάλο τμήμα του λαού διέβη την κόκκινη γραμμή. Τα πλήθη και οι εντάσεις των κινητοποιήσεων είχαν χαρακτηριστικά εξέγερσης, χωρίς όμως να διαφαίνεται λύση. Προκηρύσσονται εκλογές με την κοινωνία εν αναμονή. Μια κοινωνία που από το 2009 έως το 2012 έριξε τρεις κυβερνήσεις.
Το άλμα συντελείται τη στιγμή που για πρώτη φορά ο  Αλέξης Τσίπρας, πριν την 6η Μάη, διεκδικεί ανοιχτά και ξάστερα την κυβέρνηση για λογαριασμό του λαού, και μεγαλώνει αμέσως μετά,  όταν αρνείται να τη μοιραστεί με τους «μαζί τα φάγαμε». Τότε συντελείται η λυτρωτική στροφή. Ο γόρδιος δεσμός της αδυναμίας της Αριστεράς να διαμορφώσει μέτωπο λύνεται, καθώς το εκλογικό σώμα απρόβλεπτα δείχνει τον ΣΥΡΙΖΑ — ίσως και γιατί είναι ο μόνος που δεν έθεσε όρους για την ενότητα.
Μεγάλο μέρος του κόσμου των πλατειών και των διαδηλώσεων είναι ο πρώτος κύκλος των ψηφοφόρων που έκαναν το άλμα.  Δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ όλοι αυτοί. Εμπιστεύτηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ, μοιράστηκαν τις ώρες των δακρυγόνων, τις επιτυχίες των κινημάτων, τα δίκτυα αλληλεγγύης, σαν ίσοι προς ίσους.  Εκεί ανακτήθηκε το χαμένο ηθικό κεφάλαιο του πολιτικού μας χώρου.  Εκεί χτίστηκε το πολιτικό κεφάλαιο, αντάμωσε η ιδέα της άμεσης δημοκρατίας με την πρόταση της πολιτικής εφαρμογής της.
Οι πληβείοι, οι λαϊκές συνοικίες των πόλεων, τα νησιά, το ένα τρίτο της χώρας που πέρασε από την εδώ πλευρά, είναι ο δεύτερος κύκλος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν συμμετείχαν όλοι αυτοί, αλλά αναρωτιόνταν. Από τα μάτια τους εξαφανίστηκε η προοπτική να βολευτούν στις σιγουριές της μεταπολίτευσης μέσω των κυρίαρχων κομμάτων. Να έχουν δουλειά και αξιοπρεπή διαβίωση, να ελπίζουν. Η ηχώ των δύο χρόνων, η ευθεία διεκδίκηση κυβέρνησης της Αριστεράς, η άρνηση της υποταγής τούς έπεισε, όχι να εμπιστευτούν, αλλά να δοκιμάσουν. Κι ένας τρίτος κύκλος, οι παντός καιρού λάτρεις της εξουσίας. Ένα εύθραυστο πλαίσιο και μια επίσης εύθραυστη συμμαχία. Ο πρώτος κύκλος δεν θα κάνει εύκολα πίσω, ο τρίτος θα καταλάβει, αργά ή γρήγορα, πως δεν θα βρει εδώ καταφύγιο. Ας πάει στο καλό. Ο δεύτερος –κρίσιμος– κύκλος όμως μπορεί να οπισθοχωρήσει ανά πάσα στιγμή. Αν δεν διαχυθούν οι δυο πρώτοι κύκλοι, ο ένας μέσα στον άλλον, αν δεν κάνουμε κοινωνό της ιδέας ότι μπορούμε να νικήσουμε, όλη την κοινωνία, τότε δεν θα μείνουμε σε αυτό που έχουμε, θα γυρίσουμε πολύ πίσω και για πολλά χρόνια. Το νου μας!
Ο Νίκος Μπελαβίλας διδάσκει Πολεοδομία στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του  ΕΜΠ

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012


ΣΙΜΟΥΝ - ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (2011)



Κυβέρνηση Κουβέλη

Ανανδρανιστάκης Γ.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/06/2012  Η ΑΥΓΗ
Από χθες έχουμε μια κυβέρνηση με 39 μέλη, εκ των οποίων οι 29 είναι της Ν.Δ. και οι 5 εξ αυτών ήταν υπουργοί και του Καραμανλή. Μια κυβέρνηση του Σαμαρά, που παρότι ηγείται συνεργατικού σχήματος, στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού μίλησε, σε πρώτο ενικό -εγώ, εγώ, εγώ- ανακοίνωσε στους υπουργούς του ότι θα τους κόψει τον μισθό, ότι θα κάνει εφόδους στα υπουργεία τους και ότι θα τους βάλει στοχοχρονοδιάγραμμα. Μια κυβέρνηση με ιδεολογικό καθοδηγητή τον Χρύσανθο Λαζαρίδη, που ξεκαθάρισε ότι θα φύγουν όλοι οι "λαθρομετανάστες", γιατί έτσι απαίτησε ο λαός στις εκλογές. Μια κυβέρνηση με πρόεδρο της Βουλής τον Μεϊμαράκη, που πριν από δυο μήνες βριζόταν στο περιστύλιο με τον Κοραντή και πριν από δύο εβδομάδες έδινε εντολή στους σμπίρους του να πάνε στους παπάδες και να τους πούνε να κάνουνε προπαγάνδα υπέρ της Ν.Δ., γιατί, αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα τους ξυρίσει.
Μια κυβέρνηση με υπουργό Οικονομικών έναν τραπεζίτη και υφυπουργό Ναυτιλίας έναν εφοπλιστή, προφανώς επειδή ξέρουν να ξεχωρίζουν από τη μυρωδιά τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές και έτσι θα τους βγάζουν από τα λαγούμια τους και θα τους φορολογούν. Με υπερυπουργό Ανάπτυξης τον Χατζηδάκη, που πάσαρε την Ολυμπιακή στον Βγενόπουλο, για να την πασάρει αυτός με τη σειρά του στον Βασιλάκη της Aegean. Με υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Πάνο Παναγιωτόπουλο, ο οποίος δήλωσε ότι στο παρελθόν ανήκε υπερηφάνως στη ΣΦΕΒΑ, την ακροδεξιά οργάνωση που διεκδικεί τη Βόρεια Ήπειρο από την Αλβανία. Με υφ. Πολιτισμού τον Ιωαννίδη, που θεωρεί ότι η πατρίδα του η Γευγελή παραμένει σκλαβωμένη.
Με υπουργό Προστασίας του Πολίτη τον Δένδια, που ως υπουργός Δικαιοσύνης είχε φέρει τον κουκουλονόμο και που τώρα θα βγάλει, με εντολή του Σαμαρά, τις κουκούλες. Με υπουργό Εσωτερικών τον Στυλιανίδη, που το βράδυ της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου γλένταγε στα μπουζούκια και τρεις μέρες μετά ξελαρυγγιαζόταν στο γήπεδο. Με υπουργό Πολιτισμού τον Τζαβάρα, που με το που τον βλέπεις σού 'ρχεται να συνθέσεις τρεις ραψωδίες και πέντε σονέτα. Με μία και μόνη γυναίκα υπουργό, η οποία τυγχάνει και πρωτανιψιά μεγαλοκαναλάρχη.
Ευχαριστούμε από βάθους καρδιάς τον κ. Φώτη Κουβέλη, που μας χάρισε αυτή την υπέροχη, προοδευτική κυβέρνηση.

ΜΑΝΟΛΗΣ  ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
Σαν σήμερα 23 Ιούνη 2005  ξεκίνησε το μεγάλο του ταξίδι  ο  Μανόλης Αναγνωστάκης:
Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους.
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία
καρφώσατε σ' εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.

ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΚΟΡΔΗΣ

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Για ποια λεφτά για φάρμακα μιλούσατε κύριε Λοβέρδο; | Left.gr

Για ποια λεφτά για φάρμακα μιλούσατε κύριε Λοβέρδο; | Left.gr

ΤΙ ΗΘΟΣ!!!

ΣΥΡΙΖΑ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ του
ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 28 IOYNH ΣΤO ΠΑΛΑΤΑΚΙ ΣΤΙΣ 8.30 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΜΕ ΤΟΝ 
ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΙΤΣΑ
Γραμματέα της ΚΠΕ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ


ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ
 

GOAL!!!





Καινοκενό...

Πρώτη καταχώρηση: 21/06/2012
10:17Ο Στάθης στον eniko
Μία από τα ίδια
και ξαναμανά επί τα αυτά!

Είχαμε πάνω απ’ το κεφάλι μας, έτσι όπως μας την έφερε και την επέβαλε στη χώρα ο θλιβερός και μοιραίος Γιωργάκης, την Τρόικα των Επικυριάρχων
Μέρκελ, ΔΝΤ και Τοκογλύφων.
Είχαμε πάνω απ’ το κεφάλι μας την εγχώρια υποτελή ανθυποτρόικα
Σαμαράς, Βενιζέλος, Καρατζαφέρης
η οποία, κατά το τρίτο σκέλος βελτιώθηκε σε Κουβέλη.

Ο ελληνικός λαός σε δύο συνεχείς εκλογικές αναμετρήσειςσυνέτριψε το ΠΑΣΟΚ, όμως ο κ. Σαμαράς το ξαναέβαλε στην κυβέρνηση απ’ το παράθυρο.
Το ίδιο και με την κυρία Μπακογιάννη! Ο ελληνικός λαός την έστειλε εκτός Βουλής, ο κ. Σαμαράς την επανέφερε απ’ το παράθυρο στη Βουλή κι απ’ τον φεγγίτη στην κυβέρνηση.
Το ίδιο κατάφερε ο κ. Σαμαράς, φέρνοντας στα πράγματα τααπολειφάδια του ΛΑΟΣ, Βοριδοαδώνιδες, επαναφέροντας στην πολιτική ζωή τη ρητορική της Δεξιάς του 1950, τις ακροδεξιές αθλιότητες τύπουΜιχελάκη κι ό,τι άλλο απ’ τον κατιμά της κοινωνίας εκτρέφει τονρεβανσισμό που ευαγγελίζεται το «αδελφό κόμμα» (κατά τον ίδιο και τον κ. Ψωμιάδη) της Χρυσής Αυγής.
Κι έτσι σιγά-σιγά η «νέα» αλλά πολύ παλιά κυβέρνηση σχηματίζεται: η Τρόικα Σαμαρά Βενιζέλου Καρατζαφέρη πέθανε,
ζήτω η Τρόικα Σαμαρά Βενιζέλου Κουβέλη.
Εις πολλά (;) τα έτη, με τις ευλογίες του κ. Χριστοφοράκου, τηςΖήμενς, του υποβρυχίου που γέρνει, των εκατομμυρίων του κ.Τσουκάτου και των χιλιάδων Ελλήνων ψηφοφόρων που (αυτήν τη φορά)φοβήθηκαν «τους πανταχού νικήσαντες» - «θεοί
της Ασίας βοηθάτε μας! είναι τώρα ώρα να τα βάζουμε με τες λεγεώνες;»

Δεν ξέρω πόση ζωή έχει μπροστά του αυτό το μόρφωμα (δια)κυβέρνησης, πάντως δεν ξεκινά με καλούς οιωνούς. Στο ΠΑΣΟΚ οικαρεκλοκένταυροι πλακώνονται για τις καρέκλες
ενώ ο οιηματίας αρχηγός τους, ομιλεί και ομιλεί και ομιλεί με όλον αυτόν τον αφόρητο βερμπαλισμό του,
ομιλεί εκ μέρους του κ. Σαμαρά
ομιλεί εκ μέρους του κ. Κουβέλη
υπαγορεύει (ω ναι, υπαγορεύει) στον ΣΥΡΙΖΑ τον τρόπο πουπρέπει να κάνει αντιπολίτευση, οργίζεται, κάνει μούτρα, κάνει μούτες, παίρνει πόζες! Ο κ. ΒενιζέλοςΟ άνθρωπος-ορχήστρα, που θέλει τώρα ναδιαπραγματευθεί (!)
όσα δεν διαπραγματεύθηκε όταν έπρεπε -αυτός, ο «Χειρότερος Υπουργός Οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ενωση» κατά τους καγχασμούςτων Δυτικών Εταίρων μας- ο ίδιος αυτός, ελέω κ. Σαμαρά,
εξακολουθεί να ομιλεί ως άλλος Μπενίτο
ακατάσχετος, προσβλητικός, αλαζονικός - το συκώτι θα του φάει του κ. Σαμαρά (μικρό το κακό) αλλά ακόμα πιο βαθειά θα θάψει τη χώρα - μεγάλο το κακό!

Οσο για τη στάση του κ. Κουβέλη, προσωπικώς, δεν εκπλήσσομαι. Οπως η κυρία Ρεπούση ευδοκίμως υπηρέτησε υπό την υπουργία της κυρίας Γιαννάκου, όπως η κυρία Ρεπούση ευδοκίμως υπηρέτησε υπό τηνυπουργία της κυρίας Διαμαντοπούλου,
γιατί να μην υπηρετήσει και ο κ. Κουβέλης υπό τον κ Σαμαρά καιπαρά τον κ. Βενιζέλο;

Μνημονιακοί με μνημονιακή ρητορική (ο κ. Βενιζέλος). Μνημονιακοί με αντιμνημονιακή ρητορική (πάλι ο κ. Βενιζέλος).Αντιμνημονιακοί που έγιναν μνημονιακοί (ο κ. Σαμαράς). Καιαντιμνημονιακοί που πήγαν με τους μνημονιακούς (ο κ. Κουβέλης) - γιατί αυτή η «κυβερνώσα» ορδή να μην είναι το καινούργιο, το καινοτόμο και το καινοκενό που χρειάζεται αυτές τις δασύτριχες ώρες η δύστηνος Ελλάς;

Μπορεί σε αυτήν την κυβέρνηση η ΔΗΜΑΡ να μετέχει με φερετζέ(με το συμπάθιο, κυρία Ρεπούση μου), μπορεί με αυτήν την κυβέρνηση να βρίσκει την ευκαιρία ο Μπενύτο να εξουδετερώσει τουςΛοβερδοχρυσοχοΐδηδες και λοιπούς εσωκομματικούς του αντιπάλους, αλλά είναι πάντα μια κυβέρνηση που διαθέτει την έγκριση της κυρίαςΜέρκελ, του Μπάμπη του Σκάη, του κ. Σόιμπλε και του παραπονεμένου (απ’ την άκαρδη απόρριψη Κουβέλη) συντρόφου (με την έννοια του κ.ΨαριανούΒορίδη.
Βάστα, Ρόμελ!
Διότι, αν αυτές οι εκλογές έφεραν τα πάνω-κάτω (κι έμεινε εκτός Βουλής ο κ. Καρχιμάκης) ορισμένα πράγματα έμειναν σταθερά.
Το Mega διά της κυρίας Τρέμη εξακολουθεί να ομιλεί στους Ελληνες σαν να ’ναι κολίγοι του ΔΟΛ, ο κ. Μπόμπολας εξακολουθεί ναασκεί το λειτούργημα της δημοσιογραφίας, σαν να ’ναι το λειτούργημα οδοστρωτήρας και η δημοσιογραφία γκρέιντερ - όλα καλά! η δημοκρατία είναι σε
καλά χέρια. Πάνω απ’ το προσκεφάλι της ξαγρυπνούν τραπεζίτες, «δεινόσαυροι και γύπες» μην τους πάθει τίποτα
και μείνουν 1.500.000 άνεργοι συν 5-6.000.000 φτωχοί, ορφανοί! Μη χάσουν οι 2.000 αυτοκτονίες Ελλήνων πολιτών το νόημά τους...

ΥΓ.: Οταν ακόμα κι ένα μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο Αυστριακός κ. Νοβότνι (χωρίς να ’ναι ο μόνος, αλλά με εκατοντάδες ή χιλιάδες ακόμα όπως ο ίδιος) δηλώνει ότι η «λιτότητα οδηγεί στον ναζισμό», είναι δυνατόν να ’χουν άδικο οι φιρφιρίκοι της Τρόικας των Επικυριάρχων και της ανθυποτρόικας των εγχώριων εντολοδόχων τους;