Δημιούργησα αυτό το blog προκειμένου να παρουσιάζω απόψεις και άρθρα , βασικά για τα εκπαιδευτικά θέματα αλλά και όσα άλλα μας απασχολούν. Μια γνώμη, ένα σχόλιο για αυτά που συμβαίνουν. Επίσης θα βρείτε κείμενα άλλων τα οποία με εκφράζουν. Στο blog αυτό θα μπορείτε να βρείτε επίσης πολιτιστικές αναφορές πάνω σε θέματα που μας συγκινούν. Πολιτισμός και εκπαίδευση πάνε μαζί. Περιμένω τα σχόλια σας. Ν.Κ.

Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

ENΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΚΥΣΔΕ



Ενημερωτικό των αιρετών στο  ΚΥΣΔΕ
          Νεκτάριου Κορδή & Βίκυς Αναγνώστη
εκλεγμένων με το ψηφοδέλτιο  των
Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων

Θέμα: Σχετικά με τη συνεδρίαση του ΚΥΣΔΕ στις 29/4/2014 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
   Σχετικά με τη συνεδρίαση του ΚΥΣΔΕ που έγινε την Τρίτη 29-4-2014 σας ενημερώνουμε για τα ακόλουθα:
  1. Εγκρίθηκε μετάταξη εκπαιδευτικού σε προσωρινή θέση Διοικητικού υπαλλήλου για σοβαρούς λόγους υγείας. Για το ίδιο θέμα εκλήθησαν σε ακρόαση στην επόμενη συνεδρίαση  δύο εκπαιδευτικοί.
  2. Έγινε δεκτό αίτημα εκπαιδευτικού σχετικά με το συνολικό αριθμό των μορίων μετάθεσής του.
  3. Το Συμβούλιο έκανε δεκτή 1 αίτηση απόσπασης εκπαιδευτικού από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ.
  4. Στη συνεδρίαση εγκρίθηκαν 2 αιτήσεις εκπαιδευτικών Δ.Ε. για παραίτηση από την υπηρεσία.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
   Ολοκληρώνεται στις 2 Μαΐου η προθεσμία υποβολής αιτήσεων μετάθεσης-οριστικής τοποθέτησης-βελτίωσης. Οι αιτήσεις για αμοιβαίες μεταθέσεις θα υποβληθούν 15 ημέρες μετά την ανακοίνωση των γενικών μεταθέσεων και όχι στην παρούσα φάση. Παράλληλα ολοκληρώνεται σήμερα η προθεσμία υποβολής αιτήσεων για παραίτηση. Μετά τις ημερομηνίες αυτές θα ακολουθήσει η εγκύκλιος για τον υπολογισμό κενών και πλεονασμάτων. Με δεδομένο ότι η ανάκληση της αίτησης παραίτησης μπορεί να γίνει μέσα σε ένα μήνα από την υποβολή της αρχικής αίτησης (μέχρι τέλη Μαΐου), φαίνεται πώς η εγκύκλιος θα ανακοινωθεί στα  τέλη Μαΐου. Είναι προφανές ότι στον υπολογισμό κενών θα πρέπει να υπολογισθούν όλες οι παραιτήσεις.
   Με βάση τα δεδομένα αυτά προκύπτουν κάποια εύλογα ερωτήματα:
ü  Θα υπάρξει επιτέλους ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα για όλες τις διαδικασίες των υπηρεσιακών μεταβολών (πάγια θέση της ΟΛΜΕ), έτσι ώστε την 1η Σεπτέμβρη να βρίσκονται οι εκπαιδευτικοί στις θέσεις τους;  
ü  Πώς θα γίνει ο υπολογισμός των κενών και πλεονασμάτων;
ü  Θα ζητηθούν οι εισηγήσεις των ΠΥΣΔΕ όπως προβλέπεται από το άρθρο 4 του  ΠΔ 50/96 ή θα χρησιμοποιηθεί το my school για τη διαδικασία αυτή;
ü  Τα υπηρεσιακά συμβούλια θα χρησιμοποιηθούν απλώς για να επικυρώσουν προϋπολογισθέντα στοιχεία;
ü  Υπενθυμίζουμε ότι: Η διαδικασία που ορίζει το ΠΔ 50/96 άρθρο 4, είναι  να υπολογίζονται οι οργανικές θέσεις με βάση το ωρολόγιο πρόγραμμα κάθε σχολικής μονάδας και τις ώρες της ομάδας σχολείων στην οποία ανήκει η σχολική μονάδα. Αυτό ανατράπηκε με την περσινή εγκύκλιο. Υπολογίστηκαν δηλαδή κενά και πλεονάσματα με τη διαίρεση του συνολικού αριθμού των ωρών διδασκαλίας των αντίστοιχων μαθημάτων με το συνολικό αριθμό ωρών υποχρεωτικού ωραρίου των «οργανικά ανηκόντων καθηγητών» σε κάθε περιοχή μετάθεσης. Αυτό έγινε για πρώτη φορά, δεδομένου ότι μέχρι τώρα υπολογίζονταν τα κενά και πλεονάσματα ανά σχολείο, στη συνέχεια ανά ομάδα σχολείων και έπειτα ανά περιοχή μετάθεσης. Αποτέλεσμα αυτής της ρύθμισης, σε συνδυασμό με το αυξημένο διδακτικό ωράριο, ήταν να δοθούν ελάχιστα κενά με αποτέλεσμα να ικανοποιηθούν το 5,4% των αιτήσεων μετάθεσης! Παράλληλα εμφανίστηκαν χιλιάδες τεχνητά πλεονάσματα, οδηγώντας χιλιάδες εκπαιδευτικούς σε υποχρεωτικές μετατάξεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσοι μετατάχθηκαν στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση αποκλείονται από το δικαίωμα μετάθεσης αφού έχουν προσωρινή τοποθέτηση! Τέλος και οι ελάχιστοι φετινοί νεοδιόριστοι, επειδή διορίστηκαν με μεγάλη καθυστέρηση, «τιμωρούνται» στερούμενοι του δικαιώματος μετάθεσης!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
   Είναι ξεκάθαρο ότι μετά τις εκλογές αναμένεται μια συνολική επίθεση ανατροπής του εργασιακού καθεστώτος των εκπαιδευτικών με συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων, αλλαγή του καθεστώτος της οργανικότητας, άρση της μονιμότητας (85 εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ σε πρώτη φάση), δημιουργία νέων πλεονασμάτων, υποχρεωτικές μεταθέσεις και αποσπάσεις, επιμήκυνση διδακτικού έτους, νέα (;) αύξηση ωραρίου, αξιολόγηση-χειραγώγηση, με τελικό στόχο τη δημιουργία της νέας δεξαμενής διαθέσιμων εκπαιδευτικών και της τελικής αποδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων. Απέναντι στην πολιτική αυτή απαιτείται η άμεση, μαζική και αγωνιστική απάντηση όλων των εκπαιδευτικών! Η αυριανή Πρωτομαγιά μας καλεί να σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι και να ανατρέψουμε την πολιτική Κυβέρνησης –ΕΕ –ΔΝΤ. Με ενωτικούς αγώνες και αλληλεγγύη οι εργαζόμενοι θα νικήσουν!
  



Αθήνα 30/4/2014



Νεκτάριος Κορδής,
αιρετό τακτ. μέλος του ΚΥΣΔΕ
(τηλ.: 6977513534,
ηλ. δ/νση:  nekordis@yahoo.gr)


Βίκυ Αναγνώστη,
αιρετό αναπληρ. μέλος του ΚΥΣΔΕ
(τηλ.: 6979778287,
ηλ.δ/νση:vanagnosti@gmail.com)



                     εκλεγμένων με το ψηφοδέλτιο  των

Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ

ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ

ΔΩΡΑΚΙΑ...

Ένα ακόμα δώρο για τους ιδιοκτήτες κολλεγίων, αυτή τη φορά από τον υπουργό Δικαιοσύνης Χρ. Αθανασίου.


Ο ν.4254/2014 (Α' 85), υποπαράγραφος Ε.1. περίπτωση α,  τροποποίησε την ισχύουσα νομοθεσία (ν.4194/2013) που όριζε τη διαδικασία αναγνώρισης πτυχίων Νομικής από Ιδρύματα της αλλοδαπής. Δεν χρειάζεται πλέον η αναγνώρισή των πτυχίων αυτών από τον ΔΟΑΤΑΠ. 

Συγκεκριμένα, οι διατάξεις όριζαν: 
Πτυχιούχοι ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της αλλοδαπής μπορούν να πραγματοποιούν άσκηση στην Ελλάδα, εφόσον:
α) είναι πολίτες κράτους − μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή άλλου συμβαλλόμενου κράτους της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο
β) είναι κάτοχοι πτυχίου Νομικής Σχολής αναγνωρισμένου ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος των ανωτέρω κρατών και το πτυχίο τους έχει αναγνωρισθεί
από τον ΔΟΑΤΑΠ ως ισότιμο και αναγνωρισμένο με το απονεμόμενο από τις Νομικές Σχολές των ημεδαπών ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων Νομικής Σχολής

...και πλέον ορίζουν: 
Πτυχιούχοι ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της αλλοδαπής μπορούν να πραγματοποιούν άσκηση στην Ελλάδα, εφόσον:
α) είναι πολίτες κράτους − μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή άλλου συμβαλλόμενου κράτους της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο
β) είναι κάτοχοι πτυχίου Νομικής Σχολής των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων των ανωτέρω υπό (α) Κρατών

Να σταματήσουμε τώρα το μετεμφυλιακό κλίμα

Σία Αναγνωστοπούλου
Η εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ περιφέρεται στα κανάλια με ύφος στρατιωτικού ανακριτή και ανακρίνει τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ για τις απόψεις υποψηφίων ευρωβουλευτών επί των «εθνικών θεμάτων». Εκτός από τον Χριστόπουλο και τη μειονότητα, τώρα μπήκε στην ατζέντα και ο Κούλογλου με το μακεδονικό. Μέσα από τις απόψεις των συγκεκριμένων προσώπων εγκαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντεθνικό κόμμα.
Σε αυτή την τακτική, και μάλιστα κατά την προεκλογική περίοδο, ανακύπτουν δύο μείζονα πολιτικά ζητήματα.
Πρώτον: στοχοποίηση, περιθωριοποίηση από το «εθνικό σώμα» ως επικίνδυνων για το έθνος και υπονοούμενο λιντσάρισμα προσώπων για τις απόψεις τους. Κάποτε οι συγκεκριμένοι άνθρωποι (η σειρά μας έρχεται οσονούπω) θα πήγαιναν κατευθείαν στο στρατοδικείο, σήμερα –προς το παρόν- τους ξεφωνίζουν στα κανάλια. Άνθρωποι με επιστημονική ή δημοσιογραφική καριέρα και αφοσίωση σε συγκεκριμένα θέματα διασύρονται. Άνθρωποι που προσπάθησαν να εξορθολογίσουν τη συζήτηση για τα «εθνικά θέματα», να τα βγάλουν από τους σκοτεινούς, και γι αυτό αντιδημοκρατικούς, διαδρόμους, να τα καταστήσουν προβλήματα πολιτικής, επομένως και ιδεολογικής αλλά και κοινωνικής αναφοράς, δαχτυλοδείχνονται ως προδότες.  Άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή και τη δράση τους ώστε αυτά τα ζητήματα να καταστούν θέμα συζήτησης στον δημόσιο χώρο και όχι μεταξύ κλειστών μηχανισμών με αδιαφανείς διαδικασίες που επιτρέπουν την άνθιση όλων των «λουλουδιών», αυτή τη στιγμή γίνονται αποσυνάγωγοι.
Δεύτερον: στοχοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ ως αντεθνικού κόμματος. Μέσα από τους Κούλογλου και Χριστόπουλο η ΝΔ ξαναστήνει το μετεμφυλιακό, ψυχροπολεμικό κλίμα. Ανασύρει την πιο γκρίζα ζώνη της ελληνικής Ιστορίας στην επιφάνεια και προσπαθεί να την επικαιροποιήσει. Εκείνη την γκρίζα ζώνη που φτιάχτηκε σε μια εποχή που η κοινωνία, καθημαγμένη και ρημαγμένη, διεκδικούσε κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και δημοκρατία. Τότε ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός του φόβου και της τρομοκράτησης, ο μηχανισμός της εθνικοφροσύνης. Η κοινωνία, ή θα ήταν με το «υγιές έθνος» ή με τους προδότες, τους κομμουνιστές. Οι κοινωνικές διεκδικήσεις, οι διεκδικήσεις για δημοκρατία, για «άνοιγμα» του δημόσιου χώρου σε όλους/ες ακυρώνονταν με το πρόσχημα του εθνικού κινδύνου. Αυτή η αντίληψη περί εθνικής απειλής ως ανάχωμα στις κοινωνικές και δημοκρατικές διεκδικήσεις δημιούργησαν πρόσφορο έδαφος για τη δράση των παρακρατικών μηχανισμών. Ας θυμόμαστε πάντα: όταν η πολιτική και οι πολιτικές αντιπαραθέσεις συρρικνώνονται σε εθνική απειλή, τα πράγματα είναι δύσκολα για τη δημοκρατία.
Η ΝΔ σήμερα ξαναπιάνει από το παρελθόν ένα νήμα, δοκιμασμένο μεν, άκρως επικίνδυνο δε. Σε μια εποχή που η κοινωνία διεκδικεί μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και δημοκρατία, η ΝΔ «εφευρίσκει» εθνική απειλή. Μόνο έτσι θα ακυρώσει και τον ΣΥΡΙΖΑ και θα περιθωριοποιήσει ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας. Η επίθεση στους Χριστόπουλο, Κούλογλου είναι επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ, είναι επίθεση κατά της κοινωνίας. Η έκπτωση της πολιτικής συζήτησης και αντιπαράθεσης σε «εθνικό εμφύλιο» απειλεί τη δημοκρατία. Ας είμαστε σε εγρήγορση. Η υπόθεση δεν αφορά άτομα. Αφορά την Αριστερά.

Πηγή: http://www.tvxs.gr/news/apopseis/na-stamatisoyme-tora-metemfyliako-klima

25 Μαΐου: Τρία ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις





Γράφτηκε από τους Μάκη Σπαθή, Τάκη Μαστρογιαννόπουλο 


Στις ευρωεκλογές και στο δεύτερο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών της 25ης Μαΐου θα δοθούν τελικά απαντήσεις σε ορισμένα κομβικής σημασίας ερωτήματα. Ερώτημα πρώτον: Θα καταφέρει το αστικό σύστημα εξουσίας να ανασυγκροτήσει στο πολιτικό επίπεδο το δικομματικό σύστημα, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, όπως ήταν δομημένο μέχρι την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης ή θα προχωρήσει σε νέες μορφές πολιτικής εκπροσώπησης με βασικό κορμό τη ΝΔ και υποστηρικτικά σωσίβια τύπου Ελιάς, Ποταμιού και ενδεχομένως ΔΗΜΑΡ; Στο πρώτο σκέλος του ερωτήματος η απάντηση είναι σχετικά  απλή με τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Η οικονομική κρίση, η προσφυγή στο ΔΝΤ, η Τρόικα, τα αντικοινωνικά μέτρα των μνημονιακών κυβερνήσεων δημιούργησαν μια πρωτοφανή, για τα μεταπολεμικά χρόνια, ανθρωπιστική κρίση, έπληξαν τους δημοκρατικούς θεσμούς και διατάραξαν το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα της χώρας όπως αυτό είχε δημιουργηθεί μετά την πτώση της δικτατορίας.
Ο ένας πυλώνας του συστήματος, το ΠΑΣΟΚ, έχοντας την πρώτη περίοδο την ευθύνη για την υιοθέτηση και την εφαρμογή αυτής της καταστροφικής πολιτικής, μπήκε σε μια περίοδο παρατεταμένης κρίσης εκπροσώπησης. Απομονώθηκε από τα κοινωνικά στρώματα, τα οποία για μια μεγάλη περίοδο εξέφραζε, και κατέληξε ουρά της πιο ακραίας Δεξιάς του Σαμαρά και των διαφόρων Φαήλων και Μπαλτάκων.

Η διεκδίκηση των μεσαίων στρωμάτων

Οι προσπάθειες των μεγάλων συγκροτημάτων του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου να ανασυγκροτήσουν αυτό τον πυλώνα του συστήματος με την κίνηση των 58 ή τη ρευστοποίηση του ΠΑΣΟΚ προς την Ελιά απέτυχαν παταγωδώς, για να προχωρήσουν στη συνέχεια σε μια νέα απόπειρα με το πείραμα του Σ. Θεοδωράκη που βρίσκεται σε εξέλιξη. Η επιχείρηση αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Οι εκλογές της 25ης Μαΐου θα δώσουν την οριστική απάντηση στα ερωτήματα αυτά, αλλά μέχρι τότε θα πρέπει κανείς, απαλλαγμένος από τις εντυπώσεις που δημιουργούν οι δημοσκοπήσεις και το μιντιακό σύστημα, να επιχειρήσει μια πιο διεισδυτική ματιά στις κοινωνικές διεργασίες που συντελούνται και τροφοδοτούν μια σοβαρή εκλογική απήχηση  αυτής της εκδοχής.
Υπάρχει πράγματι διάχυτη η εντύπωση στην Αριστερά, ότι τα μεσαία κοινωνικά στρώματα έχουν ανεπανόρθωτα πληγεί και δεν υπάρχει χώρος για την αναγέννηση του πολιτικού Κέντρου. Είναι όμως πράγματι έτσι; Ή μήπως εξακολουθεί να παραμένει ένα σημαντικό τμήμα ενδιάμεσων μικροαστικών στρωμάτων που δεν έλκεται από τις ριζοσπαστικές προτάσεις της Αριστεράς, αλλά αντίθετα φαντασιώνεται και ελπίζει στην επιστροφή της προ κρίσης κατάστασης; Είναι δηλαδή  πιθανόν να συμβεί αυτό που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις με την αδιευκρίνιστη ψήφο που αναζητά προσωρινό καταφύγιο στο κόμμα των αδιευκρίνιστων προθέσεων και στο Ποτάμι; Μήπως η εικονική επάνοδος στις αγορές που διαφημίζει η κυβέρνηση Σαμαρά και Βενιζέλου, όσο ακριβή κι’ αν είναι προς το παρόν αφού το χρέος παραμένει μη διαχειρίσιμο, είναι ελκυστική ως πρόταση διαχείρισης εκ μέρους του αστισμού; Σίγουρα με αυτή του την κίνηση ο τελευταίος κλείνει ξανά το μάτι στους αδιόρθωτους νοσταλγούς που συμμετείχαν στο πάρτι των φοροαπαλλαγών, των δανειακών διευκολύνσεων και της διάσωσης των αποταμιεύσεων και των περιουσιακών στοιχείων που του έχουν απομείνει.
Είναι φανερό ότι το σύστημα εξουσίας θα δώσει την τελική μάχη με όλες τους τις δυνάμεις χρησιμοποιώντας κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο. Αν καταφέρει να επιβιώσει πολιτικά τότε θα ανοίξει μια νέα περίοδος μέσα στην οποία θα κυριαρχήσει στην κοινωνία η απογοήτευση και ο πεσιμισμός. Ο στόχος των οικονομικών ελίτ να οδηγήσουν το ελληνικό πείραμα μέχρι το τέλος του θα έχει στην περίπτωση αυτή οδυνηρές συνέπειες όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά και για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους.

Η ψήφος της 25ης Μαΐου

Και εδώ τίθεται το δεύτερο ερώτημα: Πού εδράζεται η παρατεταμένη κατάσταση της σχετικής  κοινωνικής ύφεσης που βιώνουμε σήμερα, σε αντίθεση με τους ριζοσπαστικούς κοινωνικούς αγώνες της διετίας 2010-2012, και παρά την βάρβαρη κοινωνική πολιτική; Έχει τις ρίζες της στην απογοήτευση, μοιρολατρία, το φόβο και τη λογική της ήττας. πράγμα που θα καταγραφεί με μια διευρυμένη εκλογική αποχή, ή κυριαρχεί το σύνδρομο της πολιτικής ανάθεσης που θα εκφρασθεί με μια υπερψήφιση των αντιμνημονιακών κομμάτων και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ ;
Η 25η Μαΐου θα σφραγίσει με απόλυτο τρόπο τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα μας. Στις εκλογές αυτές δεν υπάρχουν περιθώρια για χαλαρή ψήφο. Κάθε κοινωνική κατηγορία που έχει υποστεί τέσσερα χρόνια τις καταστροφικές συνέπειες της κρίσης, οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μικροί επιχειρηματίες, οι πτυχιούχοι, οι νέοι χωρίς δουλειά και προοπτική θα πρέπει να λειτουργήσουν ως κοινωνικά υποκείμενα με συλλογική ευθύνη, πολιτική συνείδηση και περισυλλογή  ώστε να εκφράσουν με την ψήφο τους κάθε συσσωρευμένη οργή σε μια κίνηση απελευθέρωσης και προοπτικής. Το ερώτημα που τίθεται συνακόλουθα και που ασφαλώς θα απαντηθεί στις επερχόμενες εκλογές, είναι αν η σιγή, αν η αποστράτευση, για να χρησιμοποιήσουμε έναν ακραίο όρο, του κινήματος είχε σχέση με την απογοήτευση ή με τη λογική της ανάθεσης και ανατροπής μέσω των εκλογών. Δεν είναι καθόλου το ίδιο πράγμα, όσο κι αν η ανάθεση και η έλλειψη αγώνων και κινηματικών δράσεων αποτελούν για τη ριζοσπαστική Αριστερά, ένα μεγάλο πρόβλημα. Το ζήτημα αυτό θα κριθεί από τη συμμετοχή στις εκλογές. Η απογοήτευση οδηγεί στην αποχή. Η αντίληψη ότι οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες μπορούν να δώσουν λύσεις οδηγεί στη συμμετοχή και στην επιλογή αριστερών ψηφοδελτίων. Οι προβλέψεις στο σημείο αυτό, όπως αποτυπώνονται στις σφυγμομετρήσεις, δεν μοιάζουν να απαντούν με πειστικό τρόπο στο ερώτημα αυτό. Γιατί είναι γνωστό στον καθένα ότι αυτές δεν καταγράφουν με αντιπροσωπευτικό τρόπο δεδομένα από  το σύνολο των κοινωνικών ομάδων που είναι αποκλεισμένες από τις έρευνες των δημοσκόπων, δεδομένου ότι έχουν πρόσβαση μόνον στο 10% του  εκλογικού σώματος.

Η διάθεση για απαλλαγή και ο ΣΥΡΙΖΑ

Και είναι εδώ που θα δοθεί για τη δική μας Αριστερά η απάντηση στο τρίτο ερώτημα, δηλ. αν θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ η πολιτική δύναμη που θα εκφράσει, έστω και εκλογικά, τη διάθεση για απαλλαγή από τη σημερινή καταστροφική πολιτική. Είναι γεγονός ότι μετά την εκλογική καταγραφή του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ με την πρόταση για κυβέρνηση της Αριστεράς συμπύκνωσε το αίτημα του κόσμου για κοινωνική αλλαγή. Στο πολιτικό επίπεδο εκπροσώπησε τη μεγάλη πλειοψηφία της μισθωτής εργασίας στο δημόσιο και ιδιωτικό φορέα, τη νέα γενιά, τους ανέργους και μέρος μικροαστικών στρωμάτων που υφίστανται τις δραματικές συνέπειες της κρίσης. Ένα σημαντικό τμήμα λαϊκών μερίδων που είχε συμπτύξει μια ιδιότυπη ταξική συμμαχία με τη μεσαία και αστική τάξη, όπως αυτή εκπροσωπούνταν από τους δύο πυλώνες του αστισμού, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αναζήτησε πολιτική εκπροσώπηση στην αντιμνημονιακή ρητορική της Χρυσής Αυγής και των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Το ζητούμενο γι’ αυτές τις εκλογές για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι το εάν θα προωθήσει τις κοινωνικές διεργασίες για να διευρύνει την επιρροή του στο σύνολο των κοινωνικών μερίδων που δεν έχουν άλλη ελπίδα πέραν από την κατάργηση των μνημονίων και την απόκρουση του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος. Αν, δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρίσκεται σε ρήξη και αντιπαράθεση όχι μόνο με τον εσωτερικό αντίπαλο, αλλά και με την κυρίαρχη ευρωπαϊκή πολιτική που επιμένει πεισματικά στη συνέχιση του πειράματος, πείραμα το οποίο κατά τον Γιούνκερ δεν θα ανεχόταν κανένας βορειοευρωπαϊκός λαός..
Είναι σαφές ότι ο συσχετισμός δυνάμεων στο χώρο της Αριστεράς καθιστά τον ΣΥΡΙΖΑ - ανεξάρτητα από μικρά ή μεγάλα λάθη - τον κύριο εκφραστή της κοινωνικής διαμαρτυρίας και φορέα κυβερνητικής αλλαγής. Έτσι εξάλλου μπορεί να εξηγηθούν και οι άθλιοι χαρακτηρισμοί, και οι πρωτοφανείς επιθέσεις που εξαπολύει, με τη διακριτική υποστήριξη των κέντρων εξουσίας, η ηγεσία του ΚΚΕ κατά του ΣΥΡΙΖΑ σε μια προσπάθεια να εμποδίσει την εξέλιξη αυτή.
Στις 25 Μαίου θα κριθεί, τελικά, αν το αστικό σύστημα εξουσίας θα καταφέρει να ανασυγκροτηθεί και πάλι στο πολιτικό πεδίο. Αν η κοινωνία, έστω και δια της ανάθεσης, θα εκφράσει τη διάθεση της για την απαλλαγή της χώρας από την καταστροφική πολιτική των μνημονίων. Και αν ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα λάθη και τις αδυναμίες, θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος του αστισμού και τον βασικό εκφραστή αυτής της μεγάλης ανατροπής που θα ανοίξει νέους δρόμους όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη. Να είμαστε λοιπόν αισιόδοξοι δίνοντας τον καλύτερό μας εαυτό για μια νικηφόρα έκβαση της μάχης που βρίσκεται μπροστά μας.




Πηγήhttp://www.epohi.gr/portal/politiki/16729-25-maiou-tria-erotimata-pou-zitoyn-apantiseis

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ

Γεννήθηκε το 1964 στην Αθήνα. Έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στο Αιγάλεω. Σπούδασε Φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και από το 1989 εργάζεται ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών. Επί σειρά ετών είναι Πρόεδρος στη Β΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αθήνας και από το Γενάρη του 2014 Αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών στο ΚΥΣΔΕ. Mέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Παιδείας Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ. Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής στο Δυτικό Τομέα με τη ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ και υπ. Περιφερειάρχη τη Ρένα Δούρου.

Β΄ ΕΛΜΕ

Β΄ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
Μοσχονησίων 23 Αιγάλεω Τ.Κ.12242
Τηλ – Fax  210-5910896                                      

Αιγάλεω 16-3-2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Θεμα: «Θεατρική Παράσταση Β΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής»

   Το Δ.Σ. της Β΄ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής στα πλαίσια των εκδηλώσεων «ΗΜΕΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 2014»  σας προσκαλεί να παρακολουθήσετε το συγκλονιστικό έργο του Γεράσιμου Σταύρου «Καληνύχτα Μαργαρίτα» το Σάββατο 10 Μαΐου 2014 και ώρα 20:30 στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο Αγίας Βαρβάρας «Γιάννης Ρίτσος» (Κρήτης & Θεμιστοκλέους). Ένα έργο δραματικά επίκαιρο στις μέρες μας που στηρίζεται στο διήγημα του μεγάλου μας Δημήτρη Χατζή "Μαργαρίτα Περδικάρη" από το "Τέλος Της Μικρής Μας Πόλης". Το έργο παρουσιάζει  η Νεανική Σκηνή "Ονειροβάτες. Σε Σκηνοθεσία Δήμητρας Χριστοδούλου, Μουσική Βασιλικής Μητροπούλου, Σκηνικά Δημήτρη Μανωλέλλη & κουστούμια Μαρίας Τσονάκα. 



Για το Δ.Σ της ΕΛΜΕ

Ο Πρόεδρος

Νεκτάριος Κορδής

Ο Γεν. Γραμματέας

Ανδρέας Σταθόπουλος


Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Την Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014, 11:00 π.μ. στο αμφιθέατρο του Υπουργείου Μεταφορών (Αναστάσεως 2 και Τσιγάντε), θα γίνει παρουσίαση του ψηφοδελτίου του συνδυασμού «ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ»

Η Ρένα Δούρου υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής, επικεφαλής του συνδυασμού «Δύναμη Ζωής», θα παρουσιάσει το ψηφοδέλτιο στο αμφιθέατρο του Υπουργείου Μεταφορών (Αναστάσεως 2 και Τσιγάντε, Παπάγου).

ΑρχίΖουμε!

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2014

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!
https://www.youtube.com/watch?v=woOfWYXX7oY&feature=youtu.be&hd=1

Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

ΣΥΡΙΖΑ- ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

Πολίτες της Ιεράπετρας
Χαιρετίζω στο πρόσωπό σας την Κρήτη που θέλει να "ανακαταλάβουμε" ο επί δεκαετίες υπουργός του ΠΑΣΟΚ και νυν οπαδός του κυρίου Σαμαρά, Θεόδωρος Πάγκαλος.
Ξέρετε γιατί σας κήρυξαν ξαφνικά εκείνοι που "μαζί τα έφαγαν" τον πόλεμο από το ραδιόφωνο του Οργανισμού Λαμπράκη;
Δεν είναι η μπαλωθιά που σκότωσε ένα συνάνθρωπο μας, που τους ενοχλεί.
Δεν τους συγκίνησε η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής που δείχνει ότι η κατοχή, η χρήση και η κατάχρηση των όπλων φέρνει θάνατο.
Αν ήταν αυτό θα είχαν λάβει μέτρα τόσα χρόνια που κυβέρνησαν τη χώρα.
Είναι η "μπαλωθιά" που δίνει ο κρητικός λαός στους φθαρμένους πολιτικούς, στα φθαρμένα κόμματα που μας έφεραν ως εδώ, στη φθαρμένη πολιτική του κυρίου Σαμαρά, με τον οποίο έχουν συμμαχήσει οι κάθε λογής Πάγκαλοι.
Αυτή η "μπαλωθιά" τους καίει και τους πονάει.
Γιατί είχαν καλομάθει χρόνια τώρα, θα θεωρούν τη δημοκρατική Κρήτη φέουδό τους.
Και δεν εννοούν να καταλάβουν πώς ο κρητικός λαός τόλμησε να σηκώσει κεφάλι.
Κι αφού δεν εννοούν να σας καταλάβουν, φτάνουν στην πολιτική σχιζοφρένεια να θέλουν να σας ανακαταλάβουν.
Αλλά δε θα τους περάσει.
Φίλες και φίλοι.
Επιτρέψτε μου με αφορμή αυτό το ακραίο κρούσμα εκλογικού θεατρινισμού, να ξεκαθαρίσω κάτι:
Οι επικείμενες εκλογές δεν είναι και δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να γίνουν μια πασαρέλα βλακείας, ψεύδους, και συκοφαντίας.
Μια επίδειξη των δυνατοτήτων που έχει ο θηριώδης μηχανισμός των δυνάμεων του μνημονίου στην απάτη, στο μοντάζ, στη διαστρέβλωση, στην κατασκευή μιας τεχνητής πραγματικότητας, στην παραγωγή και αναπαραγωγή κλίματος ανωμαλίας.
Και μια απόδειξη φόβου από εκείνους που τρέμουν την ομαλή, δημοκρατική, με επιχειρήματα αντιπαράθεση, και καταφεύγουν στην ακραία κινδυνολογία.
Για να αποδειχτεί ότι ο κύριος Σαμαράς, η ακροδεξιά σέχτα του Μαξίμου, και οι σύμμαχοί τους, αποτελούν πηγή κινδύνων για τη χώρα, για τους πολίτες, για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων.
Καταγγέλλω τον κύριο Σαμαρά και την παρέα του ότι εκπροσωπούν την ανωμαλία, επιδιώκουν την ανωμαλία, μεταφέρουν την ανωμαλία από τις θεσμικές κορυφές μέχρι το τελευταίο ελληνικό σπίτι.
Ανωμαλία στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, που διέπονται τον τελευταίο καιρό από μια αρχή: Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Ανωμαλία στην κοινωνία, όπου δικαιώματα, ελευθερίες, μισθοί, συντάξεις, επιδόματα, θεσπισμένα μέτρα προστασίας, γίνονται κουρελόχαρτα.
Ανωμαλία για εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες, που βλέπουν τη ζωή τους να ρημάζεται, τα εισοδήματα να εξανεμίζονται, τα παιδιά τους να απελπίζονται και τι προοπτικές τους να μηδενίζονται.
Ανωμαλία στη δράση του κράτους που έχει καταντήσει κράτος-εκβιαστής, κράτος-ληστής, κράτος που αντί να στέκεται κοντά στον πολίτη στέκεται απέναντί του, φορολογεί αλύπητα, παραβιάζει τις υποσχέσεις και τους κανόνες που το ίδιο έχει θεσπίσει, φυλακίζει την ιδιωτική πρωτοβουλία στα κελιά του ΣΔΟΕ και των μηχανισμών καταδίωξης.
Ανωμαλία στις ανθρώπινες σχέσεις που πλήττονται από τη μιζέρια της μνημονιακής καθημερινότητας.
Ανωμαλία στην υγεία, στην παιδεία, στο περιβάλλον, σε κάθε πτυχή της ζωής των ανθρώπων.
Αυτή η παρατεταμένη ανωμαλία πρέπει πολίτες της Ιεράπετρας, συντρόφισσες και σύντροφοι, να τελειώσει.
Τον ξέρουμε τον ένοχο κι είναι γνωστή η αιτία.
Δεν μπορούμε να ανεχτούμε άλλο αυτό το καθεστώς ανώμαλων μέτρων, ανώμαλων ρυθμίσεων, που επιβάλλονται με ανώμαλα μέτρα.
Οι άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν δικαίωμα στην ομαλότητα.
Σε μια ζωή που δεν πληγώνεται από την αγωνία για το αύριο.
Με ένα σύστημα αξιών και ρυθμίσεων που δεν αλλάζει κατά τα γούστα της τρόικας και της κυρίας Μέρκελ.
Ως εδώ.
Το δίλημμα γίνεται κάθε μέρα πιο ξεκάθαρο.
Με την Αριστερά ή με την Μέρκελ.
Με την Ελλάδα ή με τη Βαυαρία.
Και τελικά:
Με την ομαλότητα ή με την ανωμαλία.
Ρωτάω στο σημείο αυτό:
Δεν είναι ανωμαλία ανώμαλων εγκεφάλων, που περιφρονούν το λαό μας, η απόφαση για την απόθεση των χημικών της Συρίας στη γειτονιά σας;
Δεν είναι ανωμαλία η μετατροπή της Κρήτης σε χημική βόμβα που απειλεί τους κατοίκους της και το περιβάλλον;
Δεν είναι ανωμαλία να επιχειρούν να κλείσουν το νοσοκομείο της Ιεράπετρας και να αφήνουν δίχως καρδιολόγο το νοσοκομείο της Σητείας.
Δεν είναι ανωμαλία να επεμβαίνει ασύστολα ο Γερμανός κύριος Σόιμπλε και η και Μέρκελ με τις επισκέψεις και τις δηλώσεις της στα εσωτερικά της Ελλάδας για να μας συμβουλέψει, δηλαδή να μας διατάξει, να ψηφίσουμε Σαμαρά;
Δεν είναι ανωμαλία να υποτάσσονται υπουργοί, η Βουλή, το Μαξίμου, ο πρωθυπουργός, στις θελήσεις του Βερολίνου;
Δεν είναι ανωμαλία, όχι μόνο να μην αντιστέκονται σ' αυτό, αλλά και αν το θεωρούν ρεαλιστική πολιτική που δήθεν θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση;
Πολίτες της Ιεράπετρας
Είναι καιρός να τελειώνουν τα ψέματα.
Είναι καιρός να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας μας.
Είναι καιρός να αλλάξουμε τα δεδομένα.
Ας δούμε την αλήθεια κατάματα:
Η Αριστερά ήταν πάντα μια δύναμη αλλαγής, προόδου, υπεράσπισης των αδύνατων, υπεράσπισης της πατρίδας.
Απέδειξε με αγώνες, θυσίες, διωγμούς, την αφοσίωσή της στο λαό, στις ιδέες της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Το παρελθόν μας είναι η συστατική επιστολή μας.
Τα χέρια μας είναι καθαρά.
Όμως μέχρι τώρα ήμασταν μια δύναμη αντιπολίτευσης.
Μια δύναμη κοινωνικής διαμαρτυρίας και αντίστασης.
Εκεί μας έταζε ο λαός κι εκεί κάναμε το καθήκον μας απέναντί του, χωρίς να τσιγκουνευτούμε κόπο και θυσίες.
Τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά.
Το παλιό σάπισε, κακοφορμίζει, δηλητηριάζει την κοινωνία και τη χώρα.
Δανειστές, αγορές, ξένοι προστάτες, λαίμαργα funds, διαπλεκόμενοι και τραπεζίτες, έχουν πέσει πάνω στο σώμα της πατρίδας και της κοινωνίας.
Και η αριστερά είναι η παράταξη που μπορεί να μετατρέψει την απελπισία και την οργή σε δύναμη αλλαγής και ανατροπής.
Να αντιμετωπίσει την ανωμαλία, να εξουδετερώσει τους κινδύνους για την πατρίδα και τη δημοκρατία.
Δεν έχουμε δοκιμαστεί σε ρόλους κυβερνητικούς. Ναι.
Που πάει να πει ότι δεν προσκυνάμε κανέναν, δεν έχουμε παρτίδες με κανένα Καίσαρα, δεν έχουμε φθαρεί από τις καρέκλες της εξουσίας.
Έχουμε μεγάλες φιλοδοξίες -να ανοίξουμε πόρτες και παράθυρα στον ήλιο μιας νέας Ελλάδας.
Έχουμε μεγάλο κουράγιο -δεν πρόκειται να τα διπλώσουμε μπροστά σε κανένα ισχυρό, ντόπιο ή ξένο.
Έχουμε μεγάλες δυνατότητες -πείρα, γνώση, ωριμότητα, αίσθημα ευθύνης.
Έχουμε το γνώθι σ' αυτόν -ξέρουμε και διακηρύσσουμε ότι δεν είμαστε σωτήρες κι ότι χωρίς την ενεργό συμμετοχή και παρέμβαση του λαού καμιά αλλαγή δεν μπορεί να γίνει.
Πάνω από όλα όμως θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι αισθανόμαστε και είμαστε έτοιμοι.
Και δεν ζητάμε την ψήφο του λαού για να την εξαργυρώσουμε στα διεθνή και εσωτερικά παζάρια όπως κάνουν χρόνια τώρα οι δυνάμεις του δικομματισμού που κατέρρευσε.
Αυτοί είναι κολαούζοι της κυρίας Μέρκελ και του κυρίου Σόιμπλε στην επιβολή των μνημονίων, της λιτότητας, του αυταρχισμού, της ανωμαλίας.
Εμείς είμαστε κομμάτι του ελληνικού λαού, συμπαραστάτες του στον αγώνα να σπάσουμε αυτόν τον άξονα που δυναστεύει τις ζωές μας και φράζει το μέλλον μας.
Γι' αυτό μας συκοφαντούν
Εμείς κι εσείς μαζί είμαστε ο φόβος τους.
Γι' αυτό χτίζουν εκβιασμούς και τείχη ψεύδους -για να μην ενωθεί η αριστερά με τα μεγάλα λαϊκά ρεύματα της αλλαγής.
Ο λαός που ξυπνάει είναι τρομερή δύναμη.
Αυτό φοβούνται.
Φίλες και φίλοι
Μας λένε εξτρεμιστές.
Ξέρετε γιατί;
Γιατί δεν έχουμε παρτίδες με κανένα Καίσαρα του πλούτου, της διαπλοκής και της εξουσίας που κατέστρεψαν τη χώρα.
Μας κατηγορούν ότι είμαστε κατά της Ευρώπης.
Ξέρετε γιατί;
Γιατί είμαστε κατά της δικής τους Ευρώπης, που επιλέγει κάθε μέρα τα τελευταία χρόνια το μεσαίωνα αντί για το διαφωτισμό, τον αυταρχισμό αντί για τη δημοκρατία, τη λιτότητα αντί για την αλληλεγγύη.
Μας λένε οπαδούς του κρατισμού.
Ξέρετε γιατί;
Γιατί είμαστε αντίθετοι στο ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών που συνδέονται με την ίδια τη ζωή του λαού μας, όπως το νερό, η ενέργεια, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας.
Μας λένε ότι δεν στηρίζουμε τις επενδύσεις.
Ξέρετε γιατί;
Γιατί δεν στηρίζουμε επενδύσεις καταστροφής του περιβάλλοντος και διασπάθισης του δημόσιου πλούτου όπως το έγκλημα στις Σκουριές στη Χαλκιδική ή στη Μονή Τοπλού, εδώ στη Κρήτη.
Μας λένε υπονομευτές του τραπεζικού συστήματος.
Ξέρετε γιατί;
Γιατί καταγγέλλουμε το τεράστιο σκάνδαλο, να ζουν οι τράπεζες με δανεικά που αρπάζουν από το τραπέζι του φτωχού και να παραδίνονται στους τραπεζίτες, για να συνεχίσουν την εκμετάλλευση του φτωχού.
Μας λένε εχθρούς της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
Ξέρετε γιατί;
Γιατί πολεμάμε και θα πολεμάμε μέχρι τέλους τη διαπλοκή, το άρρωστο σύμπλεγμα πολιτικής εξουσίας και μεγάλων συμφερόντων.
Ας το πω, λοιπόν, για άλλη μια φορά με την ευκαιρία.
Η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας της αριστεράς θα κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να καθίσουν στο σκαμνί όσοι εμπλέκονται στο σκάνδαλο της οικειοποίησης των τραπεζών από τους ίδιους ανθρώπους που τις οδήγησαν στην πτώχευση.
Και θα εξαντλήσει όλα τα όπλα της δημοκρατίας, του Συντάγματος, και της ανεξάρτητης δικαιοσύνης για να εξαλείψει το καρκίνωμα της διαπλοκής που παραμορφώνει το σώμα της πατρίδας, υπονομεύει τους δημοκρατικούς θεσμούς, μετατρέπει την πολιτική σε σέρβις μεγάλων συμφερόντων.
Πολίτες της Ιεράπετρας
Πίσω από την χυδαία προπαγάνδα όλου του συστήματος διαπλοκής, πίσω από το success story, κρύβεται αυτό που έχουμε αποκαλύψει εδώ και ένα μήνα.
Ένα νέο μνημόνιο.
Το έχει ήδη συμφωνήσει ο κ. Σαμαράς και σε αντάλλαγμα πήρε τα «δώρα» της κ. Μέρκελ, την στήριξη του κ. Σόιμπλε και τους επαίνους όλων των κερδοσκόπων.
Ζητήσαμε να το καταθέσουν στη Βουλή.
Αλλά για κακή τους τύχη, ένα-ένα τα σημεία του νέου μνημονίου, αυτής της νέας βαρβαρότητας, βγαίνουν στη φόρα.
Και αυτό είναι το πραγματικό προεκλογικό πρόγραμμα του κ. Σαμαρά.
• Απελευθέρωση απολύσεων.
• Γενίκευση της ενοικίασης εργαζομένων ακόμα και στο δημόσιο.
• Κατάργηση τριετιών που σημαίνει ότι όλοι οι μισθοί θα πάνε στο επίπεδο του βασικού.
• Κατάργηση οικογενειακών δικαιωμάτων.
• Νέα μείωση συντάξεων ακόμα και των αναπηρικών.
Μετά την κάλπη όλα.
Μέχρι την κάλπη κρύβονται.
Όπως ακριβώς έκαναν και το 2012, όταν έταζαν επαναδιαπραγμάτευση πριν τις κάλπες ενώ είχαν έτοιμο το μεσοπρόθεσμο και τα νέα μέτρα για μετά.
Όπως δεν δίστασαν ακόμα και για το θέμα του κατοχικού δανείου, των πολεμικών αποζημιώσεων, να αραδιάσουν ψέματα.
Αλλά εκτέθηκαν από τους ίδιους τους προστάτες τους, τους Γερμανούς.
Που ανακοίνωσαν επισήμως ότι το θέμα του κατοχικού δανείου ουδέποτε ετέθη από την ελληνική κυβέρνηση στην κ. Μέρκελ.
Δεν είναι μακριά η μέρα όμως. Που θα τεθεί, θα διεκδικηθεί και θα δικαιωθεί ιστορικά το θέμα του κατοχικού δανείου.
Η επόμενη κυβέρνηση δεν θα είναι κυβέρνηση υποτέλειας, δεν θα την κρατά κανείς από πουθενά.
Θα είναι κυβέρνηση της αριστεράς.
Θα είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων.
Συντρόφισσες και σύντροφοι.
Πριν δυο μέρες ήταν η μαύρη επέτειος της 21ης Απριλίου.
Επέτειος επίκαιρη όχι μόνο για λόγους ιστορίας ή και τιμής σε όσους είπαν τότε το μεγάλο όχι στο φασισμό.
Αλλά και γιατί ο φασισμός σηκώνει και σήμερα κεφάλι.
Με το άσχημο πρόσωπο της εγκληματικής Χρυσής Αυγής.
Αλλά και με το πρόσωπο εκείνων που ορκίζονται στο συνταγματικό τόξο, αναμασούν τις θεωρίες των δύο άκρων, κατέχουν θέσεις ευθύνης στο δημοκρατικό καθεστώς, και βυσσοδομούν στο παρασκήνιο με τους νεοναζί κατά της δημοκρατίας.
Η υπόθεση Σαμαρά-Μπαλτάκου-Κασιδιάρη έσκισε λίγο το παραπέτασμα αυτού του ανίερου ναού.
Αποκάλυψε ότι οι φρουροί της δημοκρατίας συνωμοτούν με τους εχθρούς της.
Ο άξονας των μνημονίων διεμβολίζει την ίδια τη δημοκρατία.
Ο αυταρχισμός, τα μέτρα καταστολής, η μετατροπή της Βουλής σε βιομηχανία νομοσχεδίων ενός άρθρου, η περιφρόνηση του πρωθυπουργού προς τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, αποδείχτηκε ότι ήταν η διαδρομή προς τις σκοτεινές κρεβατοκάμαρες της Χρυσής Αυγής.
Αυτοί που κυβερνούν την Ελλάδα σήμερα
Οι αυτουργοί των μνημονίων.
Οι παραγωγοί της ανωμαλίας,
Θεωρούν ακόμη και τη δημοκρατία αναλώσιμη.
Κι αυτό κάνει επιτακτικό το καθήκον όλων μας:
Να τελειώνουμε με το παλιό, το φθαρμένο, το αυταρχικό, το επικίνδυνο, το αντιδημοκρατικό που εκπροσωπεί η κυβέρνηση Σαμαρά.
Να τελειώνουμε μ' αυτούς εδώ και τώρα.
Και να σταθούμε απέναντι στον άξονα που θέλει την Ελλάδα όχημα ξένων και εχθρικών στο λαό της συμφερόντων.
Αυτή είναι η δική μας πρόταση ευθύνης, μάχης και εξουσίας.
Αυτό καθορίζει και το χαρακτήρα της εκλογικής μάχης και στα τρία μέτωπα -ευρωεκλογές, περιφέρειες, δήμοι.
Να ηττηθούν παντού οι δυνάμεις των μνημονίων.
Να ηττηθούν συντριπτικά και απόλυτα.
Να δώσει ο ελληνικός λαός την ευκαιρία σε πρόσωπα άφθαρτα, με αγωνιστικό βιογραφικό, με γνώση των προβλημάτων, αλλά και αποφασισμένα να δώσουν τη μάχη κατά της καταστροφής, να αναλάβουν την ευθύνη στους δήμους και στις περιφέρειες.
Να δώσει την ευκαιρία εδώ στη Κρήτη να ξεκινήσει η μεγάλη ανατροπή, με τον Μιχάλη Κριτσωτάκη για τη Περιφέρεια.
Για να ξαναγίνει η Κρήτη η δυναμική οικονομία που όλοι θαυμάζαμε.
Για να χτυπηθεί άμεσα η ανεργία που κάνει το νησί να αιμορραγεί.
Για να σταματήσει η καταστροφή των κοινωνικών υποδομών.
Θέλουν την Κρήτη χώρο φαραωνικών σχεδίων και κατασκευών, δίνουν την Κρήτη λάφυρο στα μεγάλα συμφέροντα.
Η Κρήτη, όμως, αξίζει μία καλύτερη μοίρα.
Μπορούμε να αντιστρέψουμε τη συνεχιζόμενη παρακμή της γεωργίας και της κτηνοτροφίας.
Προέχει να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τις τεράστιες δυνατότητες που έχει ο αγροτοκτηνοτροφικός τομέας.
Και δεν είναι λίγοι οι αγρότες και στο Λασίθι που προσπαθούν πρωτοποριακά εγχειρήματα, οι αμπελουργοί και οι οινοπαραγωγοί της Κρήτης κάνουν τεράστια βήματα για την αναβάθμιση του κρασιού, πολλές εξαιρετικές προσπάθειες τυποποίησης ποιοτικών προϊόντων της κρητικής γης έχουν ξεκινήσει, δυστυχώς όμως χωρίς την υποστήριξη της πολιτείας.
Αυτή τη Κρήτη που παλεύει, τη Κρήτη που αντιστέκεται, που δίνει τη μάχη της παραγωγικής ανασυγκρότησης, χωρίς κρατική αρωγή, χωρίς εργαλεία και μέσα που αφειδώς έπρεπε να προσφέρει η πολιτεία, αυτήν την Κρήτη εμείς θα στηρίξουμε, αυτήν την Κρήτη οραματιζόμαστε.

Η Κρήτη χρειάζεται αναπτυξιακό όραμα και σχεδιασμό.
Χρειάζεται κατεπειγόντως χωροταξικά σχέδια παντού.
Χρειάζεται να προστατεύει τους υπέροχους φυσικούς θησαυρούς της από το Λαφονήσι , το Μπάλλο και τη Σαμαριά μέχρι το Βάι.
Η Κρήτη χρειάζεται να ζωντανέψει την ενδοχώρα της, συνδέοντας τον τουρισμό με τον πολιτισμό και την εξαιρετική παραγωγή της.
Η Κρήτη χρειάζεται να αξιοποιήσει το επιστημονικό της δυναμικό και τα εξαιρετικά της πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ.
Χρειάζεται να ανοίξει νέους δρόμους στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και στους τομείς της ανακύκλωσης, να δώσει νέα παραδείγματα στην αναμόρφωση των πόλεων και στην ανάδειξη του μοναδικού αρχιτεκτονικού της πλούτου.
Πολίτες της Ιεράπετρας
Σε αυτές τις εκλογές έχουμε τρεις κάλπες αλλά μια επιλογή.
Να νικήσουμε.
Να σταματήσουμε τη καταστροφή.
Να γυρίσουμε σελίδα.
Για τη Κρήτη, για την Ελλάδα, για την Ευρώπη.
Γιατί σε αυτές τις εκλογές πάνω από όλα ψηφίζουμε για τις ζωές μας.
Με ρωτάνε ποιο είναι το όριο της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές της εκλογές.
Απαντώ :
Να είναι τέτοιο το αποτέλεσμα σε όλες τις κάλπες, ώστε να σηματοδοτήσει ένα τέλος και μια αρχή.
Τέλος στο ανώμαλο καθεστώς με βούλα Βερολίνου.
Αρχή για την Ελλάδα ανθρωπιάς και της προόδου.
Τέρμα η ανοχή.
Τέλος στην υπομονή.
Στις 18 και στις 25 ψηφίζουμε στις 26 φεύγουνε.
Και γυρίζουμε σελίδα.

ΚΟΤΣΙΦΑΚΗΣ ΘΕΜΗΣ - Πρόεδρος ΟΛΜΕ υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο : Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩ...

ΚΟΤΣΙΦΑΚΗΣ ΘΕΜΗΣ - Πρόεδρος ΟΛΜΕ υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο : Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩ...: Μετά από σχόλιο του δημοσιογράφου κ. Χατζηνικολάου στο ΣΤΑΡ για τις αναπληρώσεις στις 22/4, ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ του στέλνει επιστολή με τις...

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

ΣΑΜΠΙΧΑ...

Με αφορμή τη Σαμπιχά. Και τώρα ας μιλήσουμε ανοιχτά για τις επιλογές και τα συμπεράσματα

Ευτυχώς που υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ και η ιστορία με τη Σαμπιχά και θυμήθηκαν κάποιοι τις μειονότητες. Αυτός θα μπορούσε να είναι ο τίτλος για τις αντιδράσεις όλου του δεξιού και ακροδεξιού φάσματος για το «κόψιμο» της υποψηφιότητάς της με παρέμβαση των τοπικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στην Ξάνθη. Η ίδια βρήκε καταφύγιο στα μεσημεριανάδικα και άρα μαζί με τους υποστηρικτές της βρέθηκαν στο φυσικό τους χώρο.
Τώρα, και αφού η καταιγίδα πέρασε μπορούν να ειπωθούν περισσότερα, από αυτούς που ξέρουν και όχι από τους εκτός έδρας «σωτήρες». Είναι παγκόσμιο φαινόμενο να κόβεται μια υποψηφιότητα σε ένα κόμμα της Αριστεράς και να διαμαρτύρονται οι οπαδοί της ακροδεξιάς. Όποιοι έχουν τόσο μεγάλο «καημό» για την ανάδειξή της μπορούν να επανέλθουν στα υπόλοιπα κόμματα, όπου κατά καιρούς την έχουν προτείνει. Ας ξεκινήσουν από την πατριωτική Δεξιά, είναι καλή πρόκληση, γιατί την έσπρωξαν στα αριστερά άραγε; Αφού κάποιοι διαμαρτύρονται δεν έχουν παρά να την εντάξουν στα ψηφοδέλτιά τους, ιδού η Ρόδος… Εκτός αν κάποιοι ετοιμάζονται να «ανοίξουν λογαριασμούς» με την επόμενη κυβέρνηση, ζήτημα που είναι ίσως και το κλειδί της υπόθεσης !
Όλοι όσοι στέκονται αμέτοχοι στα ζητήματα των μειονοτήτων και των δικαιωμάτων τους αλλά και όσοι βρίσκονται στο χώρο του ακροδεξιού εθνικισμού της περιοχής και της χώρας γενικότερα, θυμήθηκαν με αφορμή τις συζητήσεις για το θέμα, τις μειονότητες, τους ρομά, ίσως σύντομα, να ασχοληθούν και με τους μετανάστες που στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ή τα ζητήματα του Κώδικα Ιθαγένειας, του Αντιρατσιστικού Νόμου…. Χιούμορ είναι φυσικά όλα αυτά αφού για όλα τα ζητήματα που με επιμονή ο χώρος της Αριστεράς θέτει, η ακροδεξιά αλλά και ο συντηρητικός χώρος τα τορπιλίζουν ή επιχειρούν να τα περιθωριοποιήσουν ως ασήμαντα, στοχοποιώντας όσους ασχολούνται ως υπερβολικά ευαίσθητους με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όλοι αυτοί λοιπόν θυμήθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ρομά (μόνο αυτών όμως) και τη δράση μιας γυναίκας, ξεχνώντας να μνημονεύσουν την αμέριστη υποκίνηση από το Δίκτυο 21 και τους πακτωλούς μυστικών κονδυλίων στη συγκεκριμένη περιοχή, αν και ποια είναι η σύνδεσή της με τον «αμερικανικό παράγοντα» και αν τυχόν υπάρχουν έρευνες που είναι σε εξέλιξη για τη δράση της σε σχέση με την εθνική ασφάλεια. Λέμε τώρα, αν…
Όλοι όσοι έγιναν λοιπόν ξαφνικά ευαίσθητοι ας πάνε τώρα στο Δροσερό της Ξάνθης, να δουν τα αποτελέσματα της «εθνικής πολιτικής» των ιδεοληπτικών ακροδεξιών του Δικτύου 21, των μυστικών κονδυλίων, του φαιδρού Γραφείου του ΥΠΕΞ (αυτού που ίδρυσε ο ακροδεξιός Σαμαράς ως Υπουργός Εξωτερικών κάποτε, για να μην ξεχνιόμαστε). Ας δούνε λοιπόν την επιτυχία όλων αυτών των πολιτικών για ένα γκέτο, το οποίο η Αστυνομία τις νύχτες το φυλά για να μην βγαίνουν οι «μέσα» προς τα «έξω» και φτάσουν στην πόλη της Ξάνθης ! Όλοι οι ξαφνικά ευαίσθητοι λοιπόν ας πουν στους κατοίκους του Δροσερού πόσα εκατομμύρια ευρώ ξοδεύτηκαν στις πλάτες τους, δήθεν για να βελτιώσουν τις συνθήκες τους και να τους «εντάξουν», όταν κάθε μέρα η απόσταση του πολιτισμένου κόσμου από την απόλυτη εξαθλίωση του γκέτο μεγαλώνει. Ας πουν σε όλους τους καταραμμένους γιατί δεν έχουν ούτε τα βασικά για να ζήσουν, γιατί τα παιδιά τους πεθαίνουν σνιφάροντας βενζίνη ενώ ζουν κλέβοντας καλώδια ή πουλώντας πρέζα, ή επαιτώντας. Την ώρα που κάποιοι έκαναν «εθνική πολιτική» χρηματοδώντας ποδοσφαιρικές ομάδες και, στο τέλος, άφησαν και το λογαριασμό απλήρωτο στι πλάτες των κορόιδων. Ας τους πει κάποιος γιατί ενώ δεν έχουν ούτε ένα πιάτο φαγητό, κάποιοι συνοψίζουν τη δράση τους στο να σκορπάνε χρήματα για «κοπτική-ραπτική» στον οικισμό….
Όλα αυτά, επενδυμένα με το απαραίτητο εθνικοπατριωτικό περίβλημα, της δράσης έναντι του «Τουρκικού Προξενείου». Αρκεί να απαντήσει το ελληνικό ΥΠΕΞ, αν και πότε διαπιστώθηκαν ελείμματα εκατομμυρίων ευρώ στη διαχείριση των κονδυλίων για τη Θράκη και ποια ήταν τα ευρήματα της ΕΔΕ που, ενδεχομένως, διενεργήθηκε. Αν, λέμε….(Φυσικά και γι’αυτό το Τουρκικό Προξενείο θα ευθύνεται προφανώς, που είναι η λύση σε κάθε πρόβλημα που ανακύπτει στο εσωτερικό…)
Ας ψάξει κάποιος λοιπόν, να βρει, τι άφησαν στην καθημερινότητα των εξαθλιωμένων κατοίκων τα διάφορα προγράμματα που υλοποιήθηκαν, πόσα χρήματα δαπανήθηκαν και που πήγαν, εφόσον οι κάτοικοι δεν έχουν ανθρώπινες στοιχειώδεις υποδομές, 10 λεπτά από το κέντρο της Ξάνθης. Και το πάρτυ έρχεται με το επόμενο ΕΣΠΑ, για οποίο κάποιοι παίρνουν θέση, αφού οι «ευπαθείς ομάδες» και οι Ρομά είναι το πεδίο που θα αντλήσουν τεράστια ποσά. Αν εξαιρέσουμε την εκπαίδευση όπου κάποιοι παλεύουν με αίσθημα ευθύνης, οι ρομά αποτελούν ένα αντικείμενο εκμετάλευσης για πολλές κατηγορίες «πατριωτών», «τεχνοκρατών» και «ευαίσθητων». Ας είναι καλά ο ρατσιστικός αντιμεταναστευτικός λόγος στην Αγγλία και την Βόρεια Ευρώπη, που αναγκάζει την ΕΕ να προωθεί πολιτικές για να κρατηθούν οι ρομά πληθυσμοί των Βαλκανίων στις εστίες τους και να μην μεταναστεύσουν. Και ο τρόπος είναι γνωστός όπως και οι ελληνικές πατέντες….
«Έξω από το χορό» πολλοί κάνουν τους ευαίσθητους και τους πατριώτες, αλλά στην πράξη το Δροσερό στην Ξάνθη, ο Ήφαιστος στην Κομοτηνή και όλοι αυτοί οι εξαθλιωμένοι που πεισματικά κάποιουι κρατούν στην ίδια κατάσταση, είναι η «μπίζνα» κάποιων που επενδύεται με εθνικιστικές κορώνες. «Η Θράκη κινδυνεύει», «Οι Τούρκοι αγοράζουν τη Θράκη» είναι οι δύο φράσεις-διαβατήριο για τους κάθε λογής απατεωνίσκους, εγχώριους και εξ Αθηνών, που δικαιολογούν την σπατάλη όλων αυτών των χρημάτων στο όραμα της «ελληνοποίησης των μουσουλμάνων ρομά» (ας μην ανοίξουμε τώρα το θέμα του τεμένους στον οικισμό τους…). Όλοι αυτοί που ξαφνικά έγιναν ευαίσθητοι και ανέδειξαν τη Σαμπιχά ως σύμβολό τους, ας πουν στην κοινωνία πόσα εκατομμύρια ξοδεύτηκαν μέχρι σήμερα, χρησιμοποιώντας τη συγκεκριμένη «βιτρίνα» !
Είναι πολύ εύκολο να στέκεσαι στην άκρη του οικισμού με σινιέ φορεματάκια και κοστούμια και να διαπιστώνεις με ευαισθησία, πόσο άσχημα περνάνε αυτοί οι κάτοικοι και πόσο του συμπονάς ! Αλλά η αλήθεια βρίσκεται μέσα.
Ο προβληματισμός, δεν μπορεί να λείπει και το ίδιο του κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Η προσπάθεια να δικαιολογηθεί η αψυχολόγητη ενέργεια κάποιων να προτείνουν ένα πρόσωπο που σηματοδοτεί τόσα αρνητικές πρακτικές για την Αριστερά, έφερε στο φως κάποιες απόψεις όπως «εγκάθετοι του Τουρκικού Προξενείου όσοι αντέδρασαν»,ή «τα μειονοτικά στελέχη έκοψαν την υποψηφιότητα» και άλλες αστείες ιστορίες που ταυτίζονται με τη ρητορική της ακροδεξιάς και πρέπει να απασχολήσουν σοβαρά την ηγεσία. Ένα κόμμα που έχει στο ψηφοδέλτιό του το Δημήτρη Χριστόπουλο, -η άποψη του οποίου ήταν κρυστάλινη για το θέμα και για το μειονοτικό στη Θράκη, βλέπε εδώ- θα πρέπει να κάνει μια προσεκτική ενδοσκόπηση για να διαπιστώσει αν στο εσωτερικό του υπάρχουν «πατριωτικές ομάδες» αντίστοιχες με αυτές που απασχολούσαν κάποτε το κραταιό ΠΑΣΟΚ ή αν στελέχη που βρίσκονται κοντά στην ηγεσία θεωρούν ότι μπορούν να μεταχειριστούν αυτή τη ρητορική για να αμφισβητήσουν τις επιλογές κάποιων. Ίσως παρέλειψαν όλοι αυτοί να αναζητήσουν το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ στην Ξάνθη στις τελευταίες εκλογές, που ήταν το μεγαλύτερο στην Ελλάδα.
Στο εύλογο ερώτημα των εξ Αθηνών «ειδικών» τί ψήφισε το Δροσερό στις τελευταίες Εθνικές Εκλογές, αρμόδιες να απαντήσουν είναι οι διωκτικές αρχές που έχουν σχηματίσει τρεις δικογραφίες για υποθέσεις παραβίασης της εκλογικής νομοθεσίας με ψηφοδέλτια της ΝΔ και του ΛΑΟΣ! Αν δεν το ξέρουν όλοι αυτοί που απέκτησαν άποψη, στο Δροσερό δεν ψηφίζουν : Βγάζουν απλώς «μεροκάμματο» και εξασφαλίζουν το φαγητό τους για μία εβδομάδα ! Σε αυτή την αλητεία, η Αριστερά είναι η μόνη που δεν ανακατεύτηκε ποτέ και έχει «χαρίσει» το Δροσερό στους υπόλοιπους….
Όλοι όσοι δημιουργούν εχθρούς απέναντι για να κάνουν τους χρήσιμους που θα τους πολεμήσουν με το αζημίωτο, ανήκουν σε εποχές και πρακτικές που η κοινωνία αγωνίζεται να αποτινάξει. Και έρχεται η ώρα που θα γίνει.
Γιάννης Σιδηρόπουλος

ΣΥΡΙΖΑ

Δήλωση του Τάσου Κουράκη Συντονιστή Επιτροπής Ελέγχου Κυβερνητικού Έργου Παιδείας και Θρησκευμάτων του ΣΥΡΙΖΑ.
Θέμα : «Αναπλήρωση μαθημάτων στις Πασχαλινές διακοπές. Το Υπουργείο Παιδείας αντιστρέφει πλήρως την πραγματικότητα».
Με υποκριτική αυστηρότητα, το Υπουργείο Παιδείας «κουνάει το δάκτυλο» στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, υποχρεώνοντάς τους να αναπληρώσουν τις χαμένες διδακτικές ώρες λόγω «καταλήψεων» εν μέσω Πασχαλινών διακοπών, υποδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό, ότι οι διδακτικές ώρες που έχουν χαθεί στο δημόσιο σχολείο οφείλονται στις καταλήψεις και τους αγώνες των μαθητών και των εκπαιδευτικών : η πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας. Εάν η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, αναζητά ενόχους για να φορτώσει τις ελλείψεις στην Δημόσια εκπαίδευση, θα πρέπει να κοιταχτεί στον καθρέφτη και να αναγνωρίσει τον εαυτό της ως μοναδικό υπαίτιο, διότι είναι οι δικές της αποφάσεις που δημιούργησαν χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες, με την κατάργηση των ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ και με την πρωτοφανή καθυστέρηση τοποθέτησης εκπαιδευτικών, ακόμα και για τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα.
Οι εκπαιδευτικοί-τους οποίους το Υπουργείο Παιδείας κοπιάζει να παρουσιάσει ως αδιάφορους ή τεμπέληδες-έχουν την αίσθηση καθήκοντος και την ευσυνειδησία που χρειάζεται και κυρίως διαθέτουν το παιδαγωγικό κριτήριο, ώστε να έχουν ήδη φροντίσει, σε συνεργασία με τους μαθητές τους, να αναπληρώσουν –πάνω από το μέτρο του δυνατού- τα κενά και τις ελλείψεις που δημιουργήθηκαν , όχι από την συμμετοχή τους σε αγώνες και διαμαρτυρίες αλλά από την ανεπάρκεια του ίδιου του Υπουργείου Παιδείας.
Οι απειλές του υφυπουργού για «πειθαρχικές διώξεις» σε όσους εκπαιδευτικούς συμμετέχουν στις προγραμματισμένες στάσεις εργασίας, ασκώντας το συνταγματικό τους δικαίωμα στην απεργία, είναι όχι μόνο εκβιαστικές αλλά και άκρως επικίνδυνες για τη Δημοκρατία.
Οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι γονείς τους, γνωρίζουν πολύ καλά «τις πταιει» για τις ελλείψεις στα δημόσια σχολεία και με τους αγώνες τους φροντίζουν να αποδώσουν τις ευθύνες εκεί που ανήκουν και να διεκδικήσουν μια καλύτερη δημόσια παιδεία.

Θ. ΚΟΤΣΙΦΑΚΗΣ

Γιατί είμαι υποψήφιος για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τον ΣΥΡΙΖΑ

Τέσσερα χρόνια τώρα τα συνεχή και ανελέητα μέτρα μιας βάρβαρης πολιτικής διαλύουν τη ζωή μας, εξαθλιώνουν την εργασία μας, καταπατούν δικαιώματα που κερδήθηκαν με αγώνες, θέτουν σε αμφισβήτηση τις δημοκρατικές κατακτήσεις του λαού μας.
Κυβέρνηση και τρόικα επιβάλλουν μια πολιτική που αμφισβητεί ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, αγνοώντας ακόμα και το ίδιο το Σύνταγμα.
Ο λαός μας βρίσκεται κάτω από το «δόγμα του ΣΟΚ». Μας επιτίθενται σε όλα τα επίπεδα. Δεν αφήσανε τίποτε όρθιο. Η παιδεία, η υγεία, η κοινωνική πρόνοια και η ασφάλιση διαλύονται και  ιδιωτικοποιούνται. Το ρεύμα, το νερό, οι επικοινωνίες, αγαθά σημαντικά για μια αξιοπρεπή διαβίωση, απαξιώνονται και ξεπουλιούνται.

Και εμείς; Ο λαός, οι απλοί άνθρωποι της εργασίας; Βρεθήκαμε στους δρόμους και τις πλατείες όλα αυτά τα χρόνια. Συμπορευτήκαμε πολλές φορές με αγωνία για το μέλλον του τόπου, το δικό μας και των παιδιών μας. Διεκδικήσαμε αυτό που μας αξίζει. Και βρήκαμε απέναντί μας τα χημικά,  τη βία και την αυταρχική αντιμετώπιση της εξουσίας, αντί για την επίλυση των προβλημάτων μας.
Οι αγώνες μας όμως απαιτούν δικαίωση. Οι εκλογές που έρχονται αποτελούν μια πολύ σημαντική καμπή στην ιστορία αυτού του τόπου. Θα σταματήσει επιτέλους αυτή η εγκληματική πολιτική των μνημονίων; Θα καταφέρουμε να σταματήσουμε αυτή τη λαίλαπα;
Νέα μέτρα, σκληρά και οδυνηρά μας ετοιμάζουν για μετά το Μάη. Ήδη έχουν συμφωνήσει το νέο μνημόνιο και τα μέτρα που θα το συνοδέψουν. Όπως και να το ονομάσουν. Αν τους αφήσουμε, θα μας αποτελειώσουν. Η ανθρωπιστική κρίση θα εισχωρήσει ακόμα πιο βαθιά μέσα στην κοινωνία.
Σε αυτές τις συνθήκες, όταν μου έγινε η τιμητική πρόταση, πράγματι αναρωτήθηκα αν μπορούσα να αρνηθώ. Όμως σε τι θα μπορούσα από την πλευρά μου να συμβάλω, ένας εκπαιδευτικός, σήμερα πρόεδρος της ΟΛΜΕ, εκπροσωπώντας τους καθηγητές και τις καθηγήτριες της χώρας σε ένα ψηφοδέλτιο για τις ευρωεκλογές; Σε τίποτε παραπάνω και σε τίποτε λιγότερο, από το να μεταφέρω τη φωνή, την αγωνία και τα αιτήματα του κόσμου της εργασίας, τμήμα του οποίου είμαστε και οι εκπαιδευτικοί, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Χωρίς αυταπάτες για τον υποβαθμισμένο ρόλο που του έχουν επιφυλάξει οι κυρίαρχες δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη. Αλλά και με τη φιλοδοξία να συναντηθούμε με αγωνιστές εκπροσώπους και άλλων κινημάτων στην Ευρώπη, με εκπροσώπους άλλων λαών, που βιώνουν την λιτότητα και τις καταλυτικές επιπτώσεις της στις ζωές τους. Να συναντηθούμε με την Ευρωπαϊκή Αριστερά, που αρθρώνει ένα διαφορετικό λόγο. Λόγο που στοχεύει να αφουγκραστεί τις ανάγκες των ανθρώπων και πολιτική που να τις εξυπηρετεί.
«Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές». Και αυτή είναι η διαφορά μας από τις κυρίαρχες δυνάμεις στην Ευρώπη, αλλά και στη χώρα μας. 
Σας καλώ να στηρίξετε το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις εκλογές για την Ευρωβουλή. Για να είναι η 26η Μάη 2014 μια πιο αισιόδοξη ημέρα. Για να αλλάξουμε ρότα. Να αγωνιστούμε για μια ζωής που να αξίζει στους εργαζόμενους και στους λαούς της Ευρώπης. Είμαστε το 99% και θα νικήσουμε.
Θέμης Κοτσιφάκης

Υποψήφιος για την Ευρωβουλή με το ΣΥΡΙΖΑ

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

ΣΥΡΙΖΑ

ΣΥΡΙΖΑ

                            ΤΜΗΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΡΙΖΑ


ΝΕΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ-«ΛΑΙΜΗΤΟΜΟ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ-«ΧΑΡΙΣΜΑ» ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΑ FUNDS ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ

Την ίδια στιγμή που η καταρρέουσα συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ξεπουλά τις ελληνικές τράπεζες έναντι εξευτελιστικού τιμήματος σε κερδοσκοπικά funds και σε ντόπιους ολιγάρχες, ξεκινάει ένα νέο γύρο επίθεσης σε βάρος των εργαζομένων στο Δημόσιο. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκου Μητσοτάκη τον Σεπτέμβριο θα είναι έτοιμο το νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων, το οποίο μάλιστα θα περιλαμβάνει και «πριμ παραγωγικότητας», ώστε να συνδέονται οι αποδοχές των εργαζόμενων με την δήθεν «αξιολόγηση».
Η απαράδεκτη συνεπώς διαδικασία της δήθεν «αξιολόγησης» -που θα δημιουργήσει την «δεξαμενή» των υπό απόλυση διαθεσίμων- σε συνδυασμό με το νέο μισθολόγιο θα αποτελέσουν το όχημα του πετσοκόμματος των μισθών των εργαζομένων στο Δημόσιο, συνθλίβοντας ακόμα και κάτω από τα όρια της επιβίωσης τους μισθούς των υπαλλήλων.
Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που ισοπεδώνουν τα εισοδήματα των εργαζομένων, διαλύουν τις δημόσιες υπηρεσίες και ξεπουλούν τα «φιλέτα» του Δημοσίου θα αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις. Οι αγώνες των εργαζομένων και η κυβέρνηση της Αριστεράς θα ακυρώσουν τις αντιλαϊκές αυτές πολιτικές και θα ανοίξουν τον δρόμο για την προοδευτική ανατροπή!

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!



ΣΤΑΘΗΣ

Του ΣΤΑΘΗ* *Δημοσιεύθηκε στο "enikos.gr" την Τετάρτη 16 Απριλίου 2014
Κυρίες και κύριοι, το γελοίο και το παράλογο ασκούν κυρίαρχη πολιτική σ’ αυτήν τη χώρα. Εχουν επιβάλει επικοινωνιακόν ολοκληρωτισμό καιιδεολογική τρομοκρατία. Στην οποίαν, δυστυχώς, ενίοτε υποκύπτει και η Αριστερά. Για παράδειγμα: κάθε σοβαρό κόμμα (και η Ν.Δ., αν ήταν σοβαρή) θα έπρεπε να έχει επεξεργασθεί και να διαθέτει εναλλακτικό σχέδιο για την περίπτωση εξόδου της χώρας από το ευρώ. Υπόοποιεσδήποτε συνθήκες! Οπως τέτοια εναλλακτικά σχέδια διαθέτουνόλα τα κόμματα στις ευρωπαϊκές χώρες, μηδέ της Γερμανίαςεξαιρουμένης. Εκεί, στις χώρες της Ενωσης, η συζήτηση για το ευρώ είναιανοιχτή σε όλες της τις εκδοχές, στον Τύπο, τα ΑΕΙ, την κοινωνία, τα κόμματα. Εδώ είναι θέματαμπού. Εγκλημα καθοσιώσεως. Εδώ η συζήτηση αυτή δεν μπορεί να γίνει παρά μόνον υπό το κράτος γελοίων αφορισμών επιπέδου ΚεδίκογλουΓεωργιάδη και (μαινόμενης στα πάνελ)Βούλτεψη.
Εδώ, ο επαρχιωτισμός της Δεξιάς και η ιδιοτέλεια της Διαπλοκής υπαγορεύουν και διατάσσουντι μπορεί να συζητηθεί και υπό ποιους όρους. Μάλιστα με τους πιο αισχρούς τρόπους. Αισχρότατη η Ν.Δ. και ακόμα πιο αισχρό (από οποιονδήποτε υπερθετικό βαθμό) το ΠΑΣΟΚ, επιφυλάσσουν για τον εαυτόν τους το «προνόμιο» της διγλωσσίας (άλλα να λένε στον λαό κι άλλανα κάνουν, διαρκώς, διαρκώς, διαρκώς, διαρκώς), ενώ ταυτοχρόνως κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ γιαπολυγλωσσία.
Αυτό που η οργουελιανή γλώσσα ονομάζει πολυγλωσσία είναι ο αναγκαίος και ικανός (για να είναι δημοκρατικό ένα κόμμα) διάλογος στο εσωτερικό του, πόσω μάλλον ενός αριστερού κόμματος. Διάλογος όχι μόνον στο εσωτερικό του κόμματος, αλλά και διάλογος με την κοινωνία για όσα αυτό το κόμμα διαλέγεται στο εσωτερικό του.
Μόνον η φαιά προπαγάνδα (και οι κάθε χρώματος χρήσιμοι ηλίθιοι) μπορεί να κατηγορεί ένα κόμμα που διαλέγεται επίμονα ότι έχει αποκλίνουσες θέσεις, ενώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι θέσεις, που μέσα απ’ τη βάσανο του διαλόγου πλειοψηφούν, δεσμεύουν με ενισχυμένη νομιμότητα τα μέλη, τα στελέχη και τα όργανα των κομμάτων. Αν είναι κόμματα κι όχι αρχηγικά μορφώματα.
Αλίμονο όμως αν μια θέση που πλειοψηφεί τελειώνει τη συζήτηση για κάθε άλλη εκδοχή. Αυτά μπορεί να συμβαίνουν μέσα στο μυαλό ενός ηλιθίου (ή της προπαγάνδας, που θέλει κανονιστικήτων πραγμάτων την ηλιθιότητα), αλλά δεν συμβαίνουν στην πραγματικότητα. Κι αν συμβαίνουν, είναι καταστροφικά.
Οχι μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ και κάθε άλλο κόμμα έχει δικαίωμα να συζητά για το ευρώ, την ευρωζώνη, τις εξελίξεις στην Ενωση και ό,τι άλλο, αλλά έχει και υποχρέωση. Κι ας σκούζει ξετσίπωτα η προπαγάνδα - μάλιστα εφαρμόζοντας τον πιο αισχρό επιλεκτισμό: για παράδειγμα, το ΚΚΕ. Ενα κόμμα που έχει σημαία του την έξοδο απ’ την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ευρώ (δικαίωμά του και καλώς, εφ’ όσον αυτά προκρίνει, υπέρ αυτών να αγωνίζεται) αντιμετωπίζεται απ’ όλον αυτόν τον συρφετό της επικοινωνιακής τρομοκρατίας με ευγένεια, σεβασμό και ρεβεράντζες. Οταν όμως οποιοσδήποτε άλλος και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράσει οποιονδήποτε προβληματισμό για αυτό το θέμα, πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι του. «Το κόμμα της δραχμής», οι «καταστροφείς της χώρας», λες και η σκέψη σ’ αυτή τη γωνιά του κόσμου πρέπει να καταργηθεί, ή να παίρνει την άδεια του κ.Μπαλτάκου ή του ΔΟΛ ή του κ. Βορίδη για να διατυπωθεί.
Σε αυτό το θέμα η ευθύνη της Αριστεράς είναι μεγάλη. Συχνά ορισμένα στελέχη της φέρονται σαν να έχουν αποδεχθεί ή ακόμα περισσότερο σαν να μη μπορούν να σπάσουν αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, που μέσα του στραγγαλίζεται ο δημόσιος διάλογος. Βεβαίως, όσοι κάνουμε αυτήν την κριτική πρέπει να παραδεχθούμε ότι το επικοινωνιακό μπαράζ εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ είναι τρομερό,ολοκληρωτικό. Τα στελέχη του όταν εμφανίζονται στα πάνελ έχουν εναντίον τουςδημοσιογράφους-παρουσιαστές (σχεδόν όλους), συν τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΚΚΕ, κι όσους αντικομμουνιστές διαθέτουν οι ΑΝΕΛ. Ομως αυτός ο συσχετισμός δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία υποχώρησης του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στην κυρίαρχη ατζέντα. Οχι μόνον διότι αυτή η ατζέντα βασίζεται στο γελοίο και το παράλογο, στο ανήθικο και το ιδιοτελές, όχι μόνον διότι εδράζεται σε ανίερες συμμαχίες, αλλά διότι είναι υποχρέωση της Αριστεράς που στέκεται κόντρα σε αυτό το πλέγμα, αν έχει δίκιο, να μην το χάνει.
Η κατάσταση είναι κρίσιμη. Αν η Αριστερά έχει δίκιο, πρέπει και να φαίνεται ότι έχει δίκιο.
Αν η Αριστερά έχει δίκιο, δεν έχει το δικαίωμα να χάνει το δίκιο της. Από το 1821 έως σήμερα, για πρώτη φορά, η Αριστερά μπορεί με ειρηνικό τρόπο να αλλάξει προς το καλύτερο τις τύχες του λαού σε μιαν ιστορική στιγμή που ο λαός σπρώχνεται προς το χειρότερο σε όλους τους τομείς της ζωής του - μάλιστα για να μείνει εκεί! Στον πάτο μιας εργασιακής σκλαβιάς, αλαλιασμένος, ώσπου να ξεχάσει την ταυτότητά του και να παραιτηθεί από απαιτήσεις, δικαιώματα και ελπίδες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ανατρέψει αυτόν τον επικοινωνιακό ολοκληρωτισμό, αυτήν τη δικτατορία της ομογενοποιημένης σκέψης, την τυραννίδα των στερεοτύπων, τη σημειολογία των Δυνατών. Οφείλει να νομιμοποιήσει τον διάλογο με και μέσα στην κοινωνία με το ίδιο σθένος που τοννομιμοποίησε και στο εσωτερικό του.
Σήμερα, και μετά από όλα όσα έχουμε πάθει, ρητορικές τύπου Βενιζέλου προκαλούν στον λαόαπέχθειαΠαραλογισμοί τύπου Κεδίκογλουυστερίες τύπου Γεωργιάδηπρακτικές τύπουΜπαλτάκου και υποτέλειες τύπου Σαμαρά προκαλούν αηδία. Πρόταγμα της προπαγάνδας είναι να απαλύνει αυτά τα αισθήματα και να υποβάλει στους πολίτες την ιδέα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση.
Ομως, αυτή η προπαγάνδα κούρασε, υποχωρεί. Τα μέσα ενημέρωσης της Διαπλοκής κλονίζονται, η επιρροή τους μειώνεται, καθήκον της Αριστεράς είναι να τα ξεγυμνώσει τελείως. Και πολύ περισσότερο, υποχρέωση της Αριστεράς είναι να διαλύσει αυτήν την παγίδα της απελπισίας που εντέχνως στήνει η καθεστωτική προπαγάνδα. Να βγάλει τον λαό απ’ την κατάσταση του σοκ και του δέους - οι μεν να φοβούνται μην πάθουν τίποτα χειρότερα, οι δε να πιστεύουν ότι τίποτα καλύτερο δεν μπορεί να γίνει. Οσον η
Αριστερά απλώς «απαντά» σε αυτήν την προπαγάνδα, λίγα θα καταφέρνει. Θα πρέπει να τηνυπερκεράσει, να φέρει σε αμυντική θέση όσους καλλιεργούν στον λαό τη χρήσιμη στους Δυνατούςηττοπάθεια. Ολοι ξέρουμε πλέον ότι οι Δυνατοί λένε ψέματα. Πρόσφατο παράδειγμα το χρέος. Ο κ. Βενιζέλος λέει ότι είναι βιώσιμοαντιθέτως ο κ. Σαμαράς θέλει να διαπραγματευθεί τηνεπιμήκυνσή του. Λένε ψέματα και οι δύο, ιδιαιτέρως ο κ. Σαμαράς, ο οποίος με την επιμήκυνσηστήνει μιαν ακόμα παγίδα στον λαό και την πατρίδα, την πιο βαθειά από όλες.
Συνεπώς «τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες». Να ξέρουν τα παπαγαλάκια ότι θα έχουν κόστος. Οτι οι πολιτικοί επιτέλους θα λογοδοτούν. Οτι η Κάθαρση θα επισυμβεί. Να ξέρει ο λαός ότι μέσα από νέους θεσμούς που θα δημιουργήσει η Αριστερά, θα μπορεί να καταστρώσει ο ίδιος εθνική στρατηγική. Οτι η βία εναντίον του λαού δεν είναι «θυσίες του λαού», αλλά παράνομη καιδικτατορική. Να τελειώνουμε με τις μπούρδες των ευφημισμών. Και πάνω απ’ όλα, να ξαναθυμηθεί ο λαός ότι ακόμα κι αν κάνει λάθη, αυτά δεν είναι θανάσιμα, διότι ο ίδιος μπορεί να τα διορθώσει.
Και τέλος, η πολιτική δεν είναι μαύρο - άσπρο, δεν είναι μέσα ή έξω απ’ το ευρώ, μπορεί να ’ναι και μέσα, μπορεί να ’ναι και έξω. Αναλόγως. Το μαύρο - άσπρο, ο μανιχαϊσμός στην πολιτική είναι μόνον για τους ηλίθιους και βολεύει μόνον την προπαγάνδα των Δυνατών. Η πολιτική είναι οι «θέσεις του Απρίλη» του Λένιν και οι «θέσεις του Οκτώβρη» πάλι του Λένιν. Αν η στρατηγική σου είναι να μείνεις μέσα στο ευρώ, πρέπει να έχεις εναλλακτική εξόδου, στην περίπτωση που θέλειςόντως να δώσεις αγώνα στα σοβαρά με τα θηρία και τα τέρατα. Που θα είναι πολύ ευτυχισμένα αν εσύ έχεις ταυτίσει τους στόχους σου με τη στρατηγική σου κι όλα μαζί με την τακτική σου. Η Αριστερά δεν έχει την ανάγκη να αποδείξει σε κανέναν ότι είναι Αριστερά. Υπάρχει όμως ανάγκη να αποδείξει ότι είναι Αριστερά που νικάει. Που είναι χρήσιμη στον λαό. Εδώ και πολλά χρόνια η αντιδραστική παλινόρθωση στην Ευρώπη κυριαρχεί και παράγει μια πολιτική που, μέσω τυράννωνκαι κλόουνΜέρκελ και Γεωργιάδη, καθηλώνει τους λαούς και τους γυρίζει πακέτο σε εποχέςκοτζαμπάσηδων (τύπου οπλαρχηγών ποδοσφαιρικών ομάδων) και κολίγων-ψηφοφόρων. Αυτήν τη στιγμή, και για αυτό είναι ιστορική, η Αριστερά στην Ελλάδα μπορεί να σπάσει αυτό το προτσές, αυτήν τη διαδικασία υποδούλωσης. Και αυτό μπορεί να το καταφέρει αν διευρύνει ακόμα περισσότερο την επιρροή της στο εκλογικό σώμα. Ενα εκλογικό σώμα που κι αυτό με τη σειρά του, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, ακούει τι λέει και τι προτείνει η Αριστερά, άλλοι με ελπίδες, άλλοι με αμφιβολίες, αλλά πάντως, επίσης για πρώτη φορά, τόσοι πολλοί Ελληνες πολίτες, γυναίκες και άνδρες, υπάρχουν απελευθερωμένοι απ’ τα αισχρά δεσμά του δικομματισμού, της προπαγάνδας του και των μεθόδων του. Λίγο ακόμα, και η δύναμη του λαού θα ορθωθεί ακατανίκητη...
ΥΓ.: Ο κ. Σ. Θεοδωράκης δεν ζήτησε τη διάλυση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά τη μείωσή τους. Με το ίδιο όμως αφελές σκεπτικό: ότι αν μας την πέσει η Τουρκία, η Ευρώπη θα σπεύσει να μας υπερασπισθεί στρατιωτικώς. Οπως στα Ιμια. Τι να πει κανείς; Μόνον αφέλεια; μόνον ευήθεια;